Бо Субҳон

Ба дунё омадану рафтан ҳунар нест, ҳунар он аст, ки бо хирадмандиву хоксорӣ, эҷодкориву накукорӣ, меҳнати шоиставу арзанда дар дилу дидаи мардум ҷо бигирию номи наку ба ёдгор гузорӣ. Хуш ба ҳоли касоне, ки ин маромро дар зиндагӣ шиори хеш намуда месӯзанду месозанд.

Қаҳрамони мо аз зумраи онҳоест, ки худро фидои саҳна намудаасту қурбони ҳунар. Ва ана ҳамин кору пайкораш ӯро азизи дилу дидаҳо гардонидааст. Шунидани номаш ба дидаҳо нур, ба дил сурур мебахшад, ба ростии рост, ғамро бадар сохта, кайфияти ҳоли касро боло мебардорад. Ӯ ба синни мубораки 75-солагӣ қадам гузошта бошад ҳам, то ҳол заҳмат мекашад. Ӯро гоҳ дар саҳна, гоҳ миёни боғ, гоҳ машғул бо занбӯри асал мебинӣ. Ва гоҳе мебинӣ, бо дутор гӯрғӯлӣ месарояду бо хоҳиши ҳамсуҳбатон ҳаҷву мутоиба мегӯяд. Ҳамаи инро ба мушоҳида гирифта, кас ба неру, ҳавсала, ғайрату ҷасораташ, таҳсину офарин мехонад.

Ӯ кист, ки дар қалам баҳояш монда намешавад? Читать далее →

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: 75 сол, Файзобод, саҳнаи театр, театри Файзобод, театри тоҷик, Қиёмиддин Чақалзода, Қиёмиддин Чақалов, ҳаҷв, ҳунарманд | Leave a comment »