Ҷамъу тарҳи пардохти ғайринақдӣ

         Рост аст, ки гузаштан ба низоми пардохтҳои ғайринақдӣ на ба ҳама хуш меомад ва на ҳама комилан розӣ буданд, ки бо ин зудӣ мо ба ҳамин низом гузарем. Дигар маълум аст, ки сабаби асосӣ боз ҳам ҳамон фасоду пора аст. Яъне, низоми пардохтҳои ғайринақдӣ, ки як андоза омили инсониро камтар мекунад, баъзеҳоро аз гирифтани фоида ва пораи каму беш маҳрум месозад ва шояд аллакай як андоза маҳрум ҳам кард.

Ҳоло, ки як муддати аз оғози татбиқи ҳамин тасмим мегузарад, мушоҳида мешавад, ки на ҳама садогарон ва соҳибкорону тоҷирон ба моҳияти ҳамин чиз пурра дарк сарфаҳм рафтаанд, на ҳамаи онҳо ҳамин гуна ҳоҳиш доранд, ки дар қатори гардиши пули нақд ҳамин низоми пардохтҳои ғайринақдӣ ҳам рушд кунад. Мо асосан, доираи соҳибкорону тоҷиронеро дар назар дорем, ки ба гурӯҳи хурд ва миёна дохиланд. Яъне, ҳамон гурӯҳе, ки аксарияти мардум, асосан ва ҳар рӯз бо онҳо дар муносибатҳои тиҷоратӣ ва хариду фурӯшу доду гирифт ҳастанд.

Читать далее →

Ба ҷойи табрикоти Рӯзи Модар…

Модар бо будан ва ҳастиаш маънии зиндагӣ аст. Инро ҳамоне беҳтар дарк мекунад, ки модар дар канораш нест ва метавонад ҳастӣ ва мавҷудияти худашро дар ҳошияи ин ду ҳолат – яъне, будан ва набудани модар, муқоиса кунад.

Дар ин ду ҳолат чашмҳо чизҳо ва рангу суратҳои тамоман дигарро мебинанд. Агар бо буданаш хона зебову пур буд, имрӯз бе ӯ хонаҳо бо будани ҳама холӣ ва сард аст. Агар бо буданаш барои пиёда ва раҳ ба раҳ то деҳа рафтан баҳонаи зебое буд, имрӯз бо мошин ҳам ҳавсалаи рафтан кам шудааст.
Бо буданаш ҳамеша такядору маслиҳатгар доштӣ, имрӯз дар миёни ҳама эҳсоси танҳоӣ мекунӣ….

Читать далее →

Субҳон Ҷалилов: “Журналист бигзор якрав бошад, аммо бесавод набошад!”(бознашр аз Азия+)

Имрӯз Субҳон Ҷалилов, журналисти шинохтаи тоҷик ва яке аз ровиёни маъруфи радио мавлуд дорад. Мавсуф се даҳсола инҷониб фазои фарҳангӣ ва иттилоотии кишварро пур кардааст ва дар вазифаҳои роҳбарии радиоҳо фаъолият доштааст.

Ӯ яке аз журналистони принсипнок аст ва худаш ҳам мегӯяд, “ҳар гуна кореро ё босифат бояд иҷро кард ва ё аслан ба он набояд машғул шуд”. Ба қавли Субҳон Ҷалилов, ғоя ва андешаи ҷолиб аз тилло ҳам бояд қиматтар бошад.

Аммо дар ин моваро нигарон аст, ки солҳост кори журналистони радиоро касе нақд намекунад ва бим дорад, “мерасад рӯзе, ки пул медиҳем, то гуфторҳои радиоро гӯш кардаву танқид кунанд, то ислоҳ шавем”.

Ба муносибати мавлудаш мо бо Субҳон Ҷалилов перомуни раҳоварди корӣ, принсипҳои эҷодӣ, муҳити касбӣ, масъулиятшиносӣ, адои ҳаҷ ва аламҳои бемодарӣ гуфтугӯ кардем.

Читать далее →

Дар бораи радио ва чанд чизи дигар….

Ду даҳан гап барои доктор Бахтибек

Ҳеҷ кас ба андозаи фарзанди падар азизу қарину наздикат нест. Махсусан, ба андозаи як хоҳар ва махсусан чени як додар. Ҳоло аз муҳаббатҳои самимӣ ба гумонам ҳамоне боқӣ мондааст, ки дар қалбу хайёлу дар вуҷуди фарзандони банангу номӯси падар аст.

Ман аз додаронам он қадар муҳаббату ихлосу самимияту ғамхориро дидаму эҳсос кардам, ки ҳатто баъзан фикр мекунам, акаи калон неву додари кенҷаашон ҳастам…

Читать далее →

Душанбе-Дубай-Мадина-Макка-Ҷидда-Дубай-Душанбе

Рост аст, ки ягон кору амале бе розигии Худованд анҷом намешавад, балки ҳатто сурат намегирад. Ва новобаста ба хоҳишу интизориву ҳаросҳову орзӯҳо дилхоҳ кору амал ҳамон гунае оғоз шудаву ҷараён мегирад, ки офаридгор хоста бошад. Сафари мо ҳам бо мақсади Умра дар Мадинаи мунаввараву Маккаи мукаррама дар аввали моҳи марти соли равон бо хоста ва ризоияти Худованд буд. Он аз санаи 6-ум то 18-уми март идома ёфт ва ҳудудан як ҳафтаи он ба даҳаи раҳмати моҳи мубораки Рамазон иттифоқ уфтод, ки ин мояи сарфарозӣ ва шукргузории ман аст.

Читать далее →

Дар ҳошияи Рӯзи МОДАР

Ин мусоҳиба бо ҳамкору ҳамкасби мо, корманди «ИСТИҚЛОЛ» — Абдураҳмон Раҳмонов чанд рӯз пештар аз сафари ман бо нияти Умра буд (аз 6 -ум то 18-уми марти соли 2024).

Гуфтахои нав дорад ё не, намедонам. Чунки ҳар чизе, ки имрӯз дар бораи модар ва барои ӯ гӯем, ҳамон эҳсосу андешаест, ки миллионҳо кас пештар аз мо ва хеле беҳтар дарк кардаанду гуфтаанд…

Рӯзи МОДАР барои ҳама модарони азиз муборак бод! Тандурусту хонаободу хушбахт бошед!

Худованд, модарони аз мо гузаштаро раҳмату мағфират кун ва дар Биҳишт макон деҳ!

Читать далее →

Сабадҳои баракат

Рамазон дар воқеъ моҳи хайру баракат аст. Ба ҳамон ҳад, ки ҳатто аз тасаввури инсонҳо фаротар асту берунтар. Ҳоло то фарорасиаш ду ҳафта боқӣ монда бошад ҳам, пайки нек ва пайғоми баракат аз он моҳ аллакай мерасад. Ман, ки фарорасии Рамазони шарифро хеле пазмон мешавам, имрӯз дар маросими имзои созишнома барои кӯмакҳои башардӯстонаи иборат аз ғизо миёни Маркази имдод ва кӯмакҳои башардӯстонаи шоҳ Салмон ва Ҷамъияти Ҳилоли Аҳмари Тоҷикистон аз ҷумла, дар ҳамин маврид низ фикр мекардам. Худованд ин қадар бузург ва сахӣ аст, монанди ҳолате, ки пеш аз тифл пистони модарро пур аз шир мекунад, пештар аз Рамазон ризқи мардумони ниёзманду ятиму бечораро мерасонад.

Читать далее →

Як лаб нон ва як лаб хотира…

Ӯ шоҳиди чанд замону давру давра аст. Ҳам замони беғамиҳову фаровоннониҳо, ки ҳатто чорвои мардум тағораҳои калони тарит дошт, ҳам замони ғамдориҳо, ки дар он ба сари ҳар аъзои оила 120 гиром нон мерасид ва акнун давраи хотираҳо ва хаёлҳои ба нон печида — даврони нонпазҳои муосир ва нонҳои гоҳ гарму сахту ширину шӯру сангакиву барқиву тафдонӣ….

Муҳимтарин фасли кории ӯ ба гумони ғолиб ҳамон давроне буд, ки мардум аз ин саволи фарзандаш ғамгину аламзада мегашт — «оча, нон дорем?»…

Читать далее →

Бозгашт (ҳикоя)

   Зан ҳама он даҳшатро аз телевизор дид. Телевизоре, ки дар хонаи хобаш гузошта шуда буду фақат худаш онро тамошо мекард. Он чӣ, ки дигарон аз каналҳои маҳаллӣ медиданд, барои ӯ писанд набуд. Чандин сол аст, ки ӯро дар қатори телевизор нигоҳу назару андешааш ҳам дигар асту аз дигарон фарқкунанда.

  Имрӯз бошад, ӯ ба ҳадде асабӣ ва нороҳат буд, ки фикр мекардӣ касе аз он қурбониён наздиктарин шахси ӯ буд ё ҳамон хонаву ҳавлии сӯхта, ки кадом шабакаи хориҷӣ нав нишон дод, аз они ӯ аст..

Читать далее →

Лида (ҳикоя)

  Содиқ тамоми роҳу пайроҳа ва боғу гулгашти ҳамин минтақаи шаҳрро дар чор фасли сол дидааст ва ёд дорад. Ӯ медонад, ки дар танаи чинорҳои бузурги канори роҳи мошин номи кӣ гӯё кандакорӣ шудаасту ҷамъи кадом ҳарфҳо дар ҷуссаи он дарахтҳо баробари ЛЮБОВЬ аст…

  Тулӯъ ва ғуруби офтоб, ки ӯ баъзан ину баъзан онро дар ҳошияи андешаҳои бесару нӯг тамошо мекард, шояд зеботарин ҳодисае бошад, ки аз ӯ ва атрофиён новобаста рух медод. Дар миёни фосилаи аз омадан то рафтани офтоб дар рӯзгору зиндагии ӯ даҳҳо рӯйдоди хубу на он қадар хуб ҳам ба вуқӯъ мепайваст, ки ҳар кадом таъсири ҷудогона ба рӯҳу равони ӯву хонаводааш дошт…

Читать далее →

Куҷо шудӣ?

Сад шаб гузашт, хушрутар аз маҳ куҷо шудӣ?
Борид барф бар сару бар раҳ куҷо шудӣ?
Ман рафтаам зи хотираи мардумони шаҳр,
Эй ҳамраҳи зи ҳолатам огаҳ, куҷо шудӣ?


Дидам ду қулф бар дари боғат, куҷо шудӣ?
Не нур бар дилам зи чароғат, куҷо шудӣ?
Дар роҳи барфу бод кунам рӯзу моҳу сол,
Бо мӯйи сап-сафед суроғат, куҷо шудӣ?


Читать далее →

Таваккал (ҳикоя)

Ҳамин мавсим инҷо ғамангезтар аст. Ба ҳар сурат чунин ба назар мерасад, ки баъди борону барфи зиёд , ки ҳатто пайроҳаҳои борики деҳаро барои муддати мадиде сафеду касногузар ва баъдтар яхдору хавфнок мекунад, дар дили ҳама як ҳолати яъс падид меояд. Хуб аст, ки инҷо ҳоло анъанаи тоза кардани роҳҳо то чанд ҷойи барои мардум муҳим, мисли масҷиду мағозаи деҳа боқӣ мондааст ва аксаран наврасон ва баъд ҷавонони аз муҳоҷират баргашта, гоҳ шабона ва гоҳо субҳи барвақт ин корро анҷом медиҳанд.

Читать далее →

Се кунҷи як сафар (ҳикоя)

Баъди он, ки аксарияти мошинҳои кӯҳнаву фарсуда аз шаҳр бурун шуданд, ин ҷойҳо сермошин гашт. Аксарияти он мошинҳоро, ки акнун кирокашӣ мекунанд, онҳое ронандагӣ мекунанд, ки аз Русия депорт шуданд ва ё дигар хоҳиши ба онҷо рафтан надоранд. Ба болои ҳамаи ин мардумони дигар ҳам як одату кори аҷиби дигарро дар ҳамин чанд соли охир ёд гирифтанд — дигар барои кору бори худашон шаҳр рафтанӣ шаванд ҳам, ҳатман ба ин нуқта омада, се-чор мусофир мегиранд ва баъд суйи шаҳр ҳаракат мекунанд. Кадом шабе мардум дар масҷид ҷавонеро мазаммат кардаанд, ки падари беморашро дар курсии пеши мошинаш шинонида, як соат дар ҳамин истгоҳ мусофир кофтааст …

Читать далее →

Мембрм дар и оча…

(дар ҳошияи сурудаҳои мардумӣ)

*****
Оча, мо хумори ту,

Садқа бар дидори ту,

Дар ра интизори ту

«Мембрм дар и оча…»

Читать далее →
Это ваш новый сайт? Войдите в систему, чтобы активировать функции администратора и закрыть это сообщение
Войти