Бо Субҳон

Ҳеҷ кас ба андозаи фарзанди падар азизу қарину наздикат нест. Махсусан, ба андозаи як хоҳар ва махсусан чени як додар. Ҳоло аз муҳаббатҳои самимӣ ба гумонам ҳамоне боқӣ мондааст, ки дар қалбу хайёлу дар вуҷуди фарзандони банангу номӯси падар аст.

Ман аз додаронам он қадар муҳаббату ихлосу самимияту ғамхориро дидаму эҳсос кардам, ки ҳатто баъзан фикр мекунам, акаи калон неву додари кенҷаашон ҳастам…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Бахтибек Ҷалилов, Файзобод, бародар, додар, доктор Бахтибек, донишгоҳи Тиббӣ, духтур, духтури кӯдакон, оча, табобат | Leave a comment »

Ӯ шоҳиди чанд замону давру давра аст. Ҳам замони беғамиҳову фаровоннониҳо, ки ҳатто чорвои мардум тағораҳои калони тарит дошт, ҳам замони ғамдориҳо, ки дар он ба сари ҳар аъзои оила 120 гиром нон мерасид ва акнун давраи хотираҳо ва хаёлҳои ба нон печида — даврони нонпазҳои муосир ва нонҳои гоҳ гарму сахту ширину шӯру сангакиву барқиву тафдонӣ….

Муҳимтарин фасли кории ӯ ба гумони ғолиб ҳамон давроне буд, ки мардум аз ин саволи фарзандаш ғамгину аламзада мегашт — «оча, нон дорем?»…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Самандар Муродов, Файзобод, гуруснагӣ, нони Файзобод, нонпаз, пекарня, тағо, хлеби Файзобод, ҷанги шаҳрвандӣ | Leave a comment »

Ризқе зи Худо агар ба шасти падар аст,

Ду тангаи меҳнатии дасти падар аст.

Ҳам боиси ифтихору ҳам Бурҷи Халиф

Ин бахти баланду боми пасти падар аст.

*******

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Падар, Файзобод, ота, падарам, сутуни хона, қиблагоҳ | Leave a comment »

Дуруд. Дуову дуруд аз ин замонаи дури дур ба рӯҳу ба рӯйи азизоне, ки дар саргаҳи насли мову пайвандони мо меистанд. Ин ҳамон насле аст, ки ҳатто дар аксҳо ҳам натавонистааст мағруру сохта либос ба бар кунад ва сарду қолабӣ бихандад. Ҳамон насле аст, ки чеҳраашон бе кимиёгарӣ ҳам гарм буду пиронаш дарди гулӯрову шикамрову чашмро бо сиёҳии таги дегу решаи янтоқу ширинбӯяву шири поки модар табобат мекарданд…

Ин ҳамон насле аст, ки аз тарси ҳокимони бегонаи давр намозашро пинҳонӣ ҳам, ки мегузошт, ба ҳадде, ки дилаш оромиш меёфт, самимона ва холисона мехонд. Рӯйи даструхони туйиашу ҳаррӯзиашу рамазониаш сад намуд оби газдору бегаз ҳам, ки набуд, намегузошт як ҳаракату ҳарфу амал ё беамалиаш як қатра об аз обурӯяш бубарад.Ин ҳамон насле аст, ки сери сер ҳам ки набуд, ба ҳадди имрӯз партовгоҳи зиёд ва мошин-мошин пасмондаи беҳисоб ва хушку тар ҳам надошт..Ва онҳо имрӯз намебинанд, ки чи гуна насли нав — ҳам доди камдориву нодориву маоши кам мезанад ва ҳам мошинҳои наву кӯҳнаи партовкашӣ як лаҳза ором надорад…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Бобои Қаландар, Вашгирд, Дарагиён, Субҳон, Файзобод, авлод, аҷдодон, дуо, момаи Анор, насли нав, оила, сурат, хотираҳо, хумор | Leave a comment »

Ин мисли ҳамон буд, ки дар роҳу пайроҳи кӯҳӣ дар суроғи чукриву торон раҳат аз миёни сабзазоре мегузарад ва дар накҳати пудинаву кокутиву ҷамилак маст мешавӣ…

Ин мисли ҳамон буд, ки чашмаи софе яке раҳи худро дигар карду аз баландӣ ба рӯйи сабзаҳои дар ҳасрати борон сӯхтаи таҳдашт сарозер гашт…

Ин мисли ҳамон буд, ки мо як хазинаи китобҳои гумшудаи тамоми бузургсолону авлоди гузаштаи худро, бо саҳфа-саҳфа хотирот, панд ва андарз барои чанд соат ёфтем…

Ин мисли ҳамон буд, ки ӯ ба гирди рӯймоли сафеди сараш аз бодҳои гирдгардони Файзобод як нафаси тоза, як ҳисса ҳавои покиза овард…

Ин мисли ҳамон буд, ки ӯ рӯҳи поку хотираву чеҳраву гапҳои ширини модарамро ҳам, мисли он ки мағзу қанду шириниро дар остини куртаҳои гули майдааш, якҷо ба хонаи нави шаҳрии мо овард…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Остин, Файзобод, бибиҷон, меҳмонӣ, момаи Иззатмоҳ, оча, хонаи нав, шамол | Leave a comment »

Қариб панҷ сол аст надидамаш…

Бале, ҳамон хушрӯйро, меҳрубонро, ғамхорро…

Субҳ.

Намедонам кадом нафас тозатар буд — нафаси субҳ ё нафаси ӯ? Намедонам кадомин нармтару гармтар буд — курпаи рӯям ё дасти ӯ ба рӯям? Намедонам роҳҳо росту ҳамвор буданд ё дуои хайри ӯ мустаҷоб мешуд? Вале медонам, ки кулчаи субҳи содиқ пухтааш (аз хамири шаб шуридашудаву нимишаб бо гармии нигоҳҳояш расидаву рӯ гирифта) ба даҳони донишҷуйи он вақт нимасер маззаи дигар медод. Шояд субҳ аз он пуртаровату пурбаракат аст, ки ӯ ва онҳо бедоранд, ӯ ва онҳо дар намозанду дар дуо …

Нимарӯз

Гиряҳояшро ман сари дастурхоне, ки ҳама чӣ дошт, ёд дорам. Ҳама чӣ ҳам ки буд, ҳама касеро, ки ӯ мехост гирди он дастурхон бубинад, намеёфт. Фикр мекард, оне, ки ҳама чиро барои рӯйи дастурхони ӯ бо обилаи кафи даст ва дар ҳавои сарди мулки ғарибӣ муҳайё кардааст, ҳамин ҳоло гурусна аст. Шояд ин тавр набуд, аммо ӯ ҳамин гуна хаёл мекард…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Рӯзи модар, Файзобод, алам, волидон, китобҳои Субҳон Ҷалилов, модар, оча, очаҷон, рубоёти модар | Leave a comment »

Гарду ғубор аз рӯзгори пуртазоду пурғам ба чеҳрааш мисли гарду чанги кӯчаҳои зодгоҳаш ба рӯйи баргу гулу гиёҳ нишастааст …

Ку боде, мисли боди Файзобод, ки гарди ғаму андӯҳро аз рухсори момаи Иззатмоҳ — модари модари ман, тоза кунад?

Ва оё мешавад ғами фарзандони нозанину андӯҳи як авлод хешу табори рафтааш аз дилу рухсору рӯзгораш тоза шавад ? Не, албатта!

Аз шунидани хабари бемориаш дилам ба қавли мардум «дар замин мезанад», аз табассумаш шодӣ вуҷудамро фаро мегирад….Бо рафтан ба деҳа аввал ба хонаи ӯ меравам ва дар канораш оромиш меёбам…

Ҳар боре, ки дуо медиҳад, гиря гулӯгирам мекунад…Ман ҳамон маъниву калимоту ҳарфҳоеро мешунавам, ки аз раҳматии очаам вақти дуояш мешунидам. Ӯ ҳам шояд аз очааш шунида буда…

Дар бару дар канору дар зиндагии мо то дер бимон — момаи Иззатмоҳ, ки руйю буйи очаамро дорӣ …

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Файзобод, беморӣ, бибӣ, дуои модар, кампири Иззатмоҳ, модар, оча, рубоёт, садқа шавум | Leave a comment »

          Имрӯз, 19 апрел, рӯзи таваллуди Ҳофизи халқии Тоҷикистон шодравон – Дӯстмуроди Алӣ аст. Ман аз китоби Сафар Розиқов “Ашкборон” намунаи беҳтарини гуфтаҳои мардуми касбу кори мухталифро дар бораи шахсият, ҳунар ва истеъдоди Дӯстмуроди Алӣ ҷамъ овардам. Шумо ҳам акнун имкон доред, онро бихонед.

• “Истеъдоди асилу фитрӣ, меҳнату заҳмати шабонарӯзӣ ба ӯ имкон дод, ки бо вуҷуди умри кӯтоҳи худ, мактаби овозхонии хешро созмон диҳад ва номашро дар дили мардум абадан ҷой диҳад….” (Холзода Бобишо Нарзулло, Раиси ноҳияи Файзобод)

• “Дӯстмурод Алӣ ғайр аз ҳофизу оҳангсоз ва омӯзгори асил буданаш дар офаридани нақшҳои драммавӣ низ маҳорати беҳамто дошт. Қариб дар ҳамаи спектаклҳое, ки дар саҳнаи театри халқии ноҳия гузошта мешуд, иҷрои нақшҳои марказиро ба устод — Дӯстмурод Алӣ месупориданд. Ӯ ҳатто нақшҳои мазҳакавиро ҳам бо як маҳорати баланд иҷро мекард. Дӯстмурод Алӣ дар спектаклҳои “Уқоби қавибол” ва “Фузайл Махсум”, ки онҳоро коргардони ҳамон давра Исматулло Мирзоев ба саҳна гузошта буд, нақшҳои марказиро иҷро кардааст….” (Сафар Розиқов, омӯзгор, оҳангсоз, Аълочии фарҳанги Тоҷикистон)
  
  

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Вашгирд, Дӯстмурод Алӣ, Кабкрез, Сафар Розиқов, Файзобод, Ҳофизи Халқии Тоҷикистон | Leave a comment »