Барои ҳамсару фарзандони ӯ шояд хеле душвор буд мушаххас кардани он, ки нони кӣ болаззаттар буд, дастурхони кӣ пуртар буд ва дар кадом фосилаи вақт аҳволи онҳо беҳтар буд — вақте ки марди хонаву падари онҳо усто буд, дар муҳоҷират буд, посбон буд, дар кӯчаҳо косаву табақ ва ашёи рузгор мефурӯхт ва ё ҳоло, ки ронандаи такси аст!? Аз ҳамкасбони имрӯзаи ӯ тақдиру қисмати бисёриҳо ҳамин гуна буд. Яъне, дар суроғи худу бахти худ ва рӯзгори беҳтар хеле кӯчаву пасткӯчаҳои зиндагиро давр задаву саргардон ҳам шудаанд. Шояд акнун зиндагии онҳо беҳтар мешавад. Фақат ҳамсару фарзандонаш акнун бояд ба муҳити нав одат кунанд. Ошёнаи дуюм, бинои панҷошёнаи бетонӣ…. Шаҳр имконияти васеътар дорад ва аз ҳама муҳим — пул инҷо зиёдтар аст…
Читать далееFiled under: Майдони бахс ва андешарони | Leave a comment »
