Як лаб нон ва як лаб хотира…

Ӯ шоҳиди чанд замону давру давра аст. Ҳам замони беғамиҳову фаровоннониҳо, ки ҳатто чорвои мардум тағораҳои калони тарит дошт, ҳам замони ғамдориҳо, ки дар он ба сари ҳар аъзои оила 120 гиром нон мерасид ва акнун давраи хотираҳо ва хаёлҳои ба нон печида — даврони нонпазҳои муосир ва нонҳои гоҳ гарму сахту ширину шӯру сангакиву барқиву тафдонӣ….

Муҳимтарин фасли кории ӯ ба гумони ғолиб ҳамон давроне буд, ки мардум аз ин саволи фарзандаш ғамгину аламзада мегашт — «оча, нон дорем?»…

Читать далее →

Бозгашт (ҳикоя)

   Зан ҳама он даҳшатро аз телевизор дид. Телевизоре, ки дар хонаи хобаш гузошта шуда буду фақат худаш онро тамошо мекард. Он чӣ, ки дигарон аз каналҳои маҳаллӣ медиданд, барои ӯ писанд набуд. Чандин сол аст, ки ӯро дар қатори телевизор нигоҳу назару андешааш ҳам дигар асту аз дигарон фарқкунанда.

  Имрӯз бошад, ӯ ба ҳадде асабӣ ва нороҳат буд, ки фикр мекардӣ касе аз он қурбониён наздиктарин шахси ӯ буд ё ҳамон хонаву ҳавлии сӯхта, ки кадом шабакаи хориҷӣ нав нишон дод, аз они ӯ аст..

Читать далее →
Это ваш новый сайт? Войдите в систему, чтобы активировать функции администратора и закрыть это сообщение
Войти