Бо Субҳон

Онро, ки мешавад додари кӯҳ гуфт, дар кӯҳистони тоҷик ҳама дорад. Ва ба ростӣ, ки дар баландӣ он фақат пасттар аст аз кӯҳ. Мисли он, ки додарҳо ба қаду баст аксаран андаке пасттаранд аз бародарони бузурги худ. Ва барои ҳар кӯҳистонии сарбаланд он мисли қуллаи кӯҳҳои атрофи деҳааш баланду устувор ва болояш чун болои минбарҳо, чун рӯйи саҳнаҳо ва чун миёнҷойи майдонҳо ҷойи сарфарозиву мояи ифтихор аст…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: бом, деҳа, дур аз Ватан, ишқи кӯдакӣ, кӯдакӣ, лӯхтак, муҳоҷир, ошиқиҳо, рӯйи бом, ситораҳо, ҷогаҳи рӯйи бом | Leave a comment »

Гаҳвораи дасти ин духтарчаи деҳотии чашмсиёҳу зебо, ки аксаран бо ҳамон як либос ва дар зери ҳамон як дарахти чормағз гоҳ танҳову гоҳе бо дугонаҳои ҳамсояаш рӯзашро ба шом мебурд, аз гаҳворае, ки барои мисол худаш онҷо хобида буд, фарқ дошт. Тафовути асосии ин гаҳвора ҳамин буд, ки духтарак дар он ҳар нимарӯз ва шаб гӯё падарашро, ки аз кор монда шудааст, мехобонду алла мегуфт. Ҷойи хоби лӯхтаки худаш низ ҳамин гаҳвора буд. Бо вуҷуди аллаҳои пурҳасрату ширингуфтаҳои беҳисоб он «тифл»-и дар гаҳвораи на монанд ба кӯдакони деҳа ҳеҷ калон намешуд…

Бо ёди ту, эй падар, бубастам латта,

Бар шохи дарахти қоматат сурху кабуд…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: гаҳвора, деҳа, духтарак, меҳмон, мошин, муҳоҷир, некӣ ва бадӣ, падар, садама, чормағз, ҷазо, ҷарроҳӣ | Leave a comment »