Тафовут ва мағзу моҳияти фарқи як кас аз каси дигар ва як чиз аз чизи дигар хеле ҷолиб аст. Соддатарин ҷумлаи ин мавзӯъ ҳамин аст, ки ҳамфикрҳо, ҳамсангарҳо, ҳамномҳо ва…. ҳатто тамоми инсонҳо ҳам метавонанд ба ҷуз ҳамин чиз умумият ва монандаи дигаре надошта бошанд. Ҳис кардаед дар шабе, ки ҳар шаб ва ҳамеша ба назар якхел аст, рангу чароғу рӯшноӣ якхела нест…!? Мисли тамоми инсонҳо, ки рисолати якхела доранду амалу рафтору гуфтори мухталиф… Ва ба қавле соҳибони он рӯшанойии сунъӣ худашон намедонанд, ки нуру рушании шамъу чароғи онҳову манбаи рушании дар дасту ихтиёри онҳо буда, аз дигаре фарқ дорад. Мисли аксарияти инсонҳо, ки рисолати якхела вале бадкориҳои мухталиф доранд…
Ва истисно МОҲ аст, ки дуру баланду дастнорас асту ҳамоно бо рӯшании рӯшантар фурӯтану содаву қарибтар аз соири чизҳое, ки рӯшанӣ доранду гӯё қарибанд. Мисли як гурӯҳи камтарини инсонҳо, ки мақоми баланду осмонӣ доранду табиати хоксорӣ.
Ва онҳо манбаи ҳамон нуру рӯшаниеанд, ки онро на бо доман мешавад пушид ва на бо шохи дарахт…
Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: кӯча, моҳ, моҳи осмон, моҳи чордаҳ, моҳтоб, осомн, равшанӣ, рӯшноӣ, шаб |
Добавить комментарий