Падар. Об ва нон.

Пештар аз бомдод ҷисми ҳам хаставу ҳам ба зарби дору ба хоб моилгаштаро аз рахти роҳату гарм бо роҳи гузари шамоли Файзобод то таҳоратҷо кашидан корест на саҳл. Муҳимтарин фарз баъди он аст. Пас аз адои намоз ва вақти дуо хаёлан пеши назараш шояд ҳамаро ва маро ҳам биёрад. Худо медонад дар ҳаққи фарзандони раҳдураш, ки ҳатто рӯйи гарми модарашонро пеш аз тарки дунёву реҳлаташ надиданд, чӣ дуо мекунад!? Муҳоҷирбачаҳоро мешавад аз рӯйи дараҷаи хушбахтӣ ва саодаташон ба ду гурӯҳ тақсим кард — онҳое, ки дар маросими видоъ бо волидону наздиконашон ҳузур доштанд ва онҳое, ки ба он маросим наомаданд ва ё бо кадом сабабе натавонистанд, ки биёянд…

Читать далее →

Ханда хам доруст…

     Ханда  амре аст, ки ба таври тасодуфи рух медихад. Мумкин аст ханда дар асари шунидани як матлаби хандадор бошад ва ё мумкин аст дар асари дидани тасвирхои хандадор буда, аз чашмхоямон огоз шавад. Андешахо дар мавриди ханда гуногун хастанд, яке мегуяд ки афроди тахсилкарда камтар механданд, дигаре мегуяд ки бо рафтани синну сол хам одамон камтар механданд. Акнун андешахои дигаронро дар ин маврид ин чо метавонед бихонед, ки онхо дар ин бора чи назар доранд: Читать далее →

Это ваш новый сайт? Войдите в систему, чтобы активировать функции администратора и закрыть это сообщение
Войти