Бо Субҳон

Қисми зиёди меҳмонони ин толор онҳое ҳастанд, ки худи ин ҷой ва тартибу низоми дар ин мақом мавҷударо имрӯз бори аввал медиданду шоҳид мешуданд. Барои аксарият, ки занону духтарон буданд, ҳама чиз — сар аз либоси се тане, ки дар бари боло нишаста буданд, то посбонҳои рост истодаи бари поин ва минбарҳо барои сӯҳбати даъватшудаҳо мароқангез ва ҷолиб буд. Ба матни ҳалнома, ки судя қироат кард, ҳамагӣ бо диққат гӯш андохтанд. Муҳимтарин банди он, ки барои ҳама фаҳмо буд, ҳамин буд, ки «он зан ҳамроҳи ду фарзандаш дар ҳавлии собиқ ҳамсараш маскун шавад…’

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Маскун, зуроварӣ, кодекси оила, манзили зист, маскунсозӣ, никоҳ, такси, талоқ, ҷиноят, ҷудошавии оилаҳо | Leave a comment »

То ҳамон лаҳзае, ки дар метро ду ҷойи бар ба бар ғайриинтизор гӯё барои онҳо холӣ монд, онҳо ба ин ҳад наздик набуданд. Ҳамон рӯз бори аввал канори ҳам нишастанд ва атри бари якдигарро шамиданд. Бо як дидан мушкил буд тасаввури он, ки хаёлбофии кадоме рангинтар аст, аз дур қариб имкон надошт тахмини он ки бо рӯйи курсӣ афтидани ду ҷисм андешаву хаёлоти соҳибони он — ин ду мусофири акнун ҳамсоя то куҷоҳо парвоз дорад?!

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Истгоҳ, Менделсон, вохӯрӣ, маҳбас, метро, рашк, роҳ, сафар кардан, ҳикоя, ҷанҷол, ҷиноят | Leave a comment »