Бо Субҳон

То ҳамон лаҳзае, ки дар метро ду ҷойи бар ба бар ғайриинтизор гӯё барои онҳо холӣ монд, онҳо ба ин ҳад наздик набуданд. Ҳамон рӯз бори аввал канори ҳам нишастанд ва атри бари якдигарро шамиданд. Бо як дидан мушкил буд тасаввури он, ки хаёлбофии кадоме рангинтар аст, аз дур қариб имкон надошт тахмини он ки бо рӯйи курсӣ афтидани ду ҷисм андешаву хаёлоти соҳибони он — ин ду мусофири акнун ҳамсоя то куҷоҳо парвоз дорад?!

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Истгоҳ, Менделсон, вохӯрӣ, маҳбас, метро, рашк, роҳ, сафар кардан, ҳикоя, ҷанҷол, ҷиноят | Leave a comment »

Ӯ фикр намекард, ки ин деҳа аз сатҳи баҳр 1400 метр баланд аст. Фақат медонист, ки аз шаҳр қариб 50 км дуртар аст ва мардумонаш ангурпарваранду чорводор. Ҳар сол даҳҳо карат ҳамсояи дар ба девораш дар шаҳр дар мавсими ҷамъоварии ангур ӯро ба ҳамин деҳа даъват мекард, то барои худаш ангури тойифии хушмазза биёрад. Имрӯз бошад, фикр надошт, ки дар ҳоли ҳавои тафсони шаҳр дар ин деҳа ва атрофи он борони майда мерезад…

Бордони мошини Мерседес пур аз ангур шуд. Амаки Сафар дасту дили кушод дорад. Аз ангурҳои навъи дигар ҳам, ки дар миёни қаторҳо якто-нимто ҳаст, чанд хӯшаи калон канда, ба мошин гузошт. Ронанда, ки аз саховатмандии он марди деҳқон — падари ҳамсояаш, ҳатто ҳиҷолат ҳам кашида буд, ба худ фикр кард, ки имсол ҳатман дар мавсими нармкуни бехи ниҳолҳои ангур худаш чанд мардикорро инҷо меорад ва пули онҳоро пардохт мекунад. Ӯ аз нақли ҳамсояааш дар бораи қариб тамоми раванди парваришу ҷамъоварии ангур маълумот дошт ва медонист. Амаки Сафар ҳатто пул ҳам нагирифт, ки ӯ худро андаке роҳаттар эҳсос кунад…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Алмосӣ, Ангур, гунг, дарс, деҳот, духтари безабон, ишора, мошин, муноқишаи хонаводагӣ, муҳоҷират, панд, роҳ, ҳамсар, Ҷанҷоли оилавӣ | Leave a comment »

Гӯё ҷодаҳо шабона ҳамон нестанд, ки рӯз буданд. Гӯё шабона онҳо чизе доранд, дигаранд, на онанд, ки буданд….Агар не, чаро дили ӯро дар ҳар қадам — лаб-лаби торикиҳо ва ҳатто зери нури чароғҳои канори раҳ ҳам ваҳм пахш мекард? Чаро ҳамеша ба мағзаш ин андеша меояд, ки касе аз пушти сараш меояд, баъзан дар канораш ҷо мегирад, баъзан ҳатто озурда аз ӯ пештар мегузарад ва қадаммониашро тезтар мекунад. Ҷодаҳои холӣ аслан холӣ нестанд? Шояд не! Мисли каллаҳои ба назари дигарон холӣ, ки холӣ нестанд….Ким- чизе доранд…

Ҳамқадами ӯ ҳар шаб дар ин ҷодаҳои холии аз хотираҳо ва пайи пойи одамону ноодамон пур, мисле ки аз шамоли дарё ҳарос дошта бошад, аксаран канори аз об дуртари ӯро ишғол мекард. Шояд қиссаҳои ғарқ шудану тасодуфан афтидан ба гирдоб ба гӯши ӯ ҳам расида бошад. Шубҳааш ҷон дошт. Вақте сад сол бо ҳамраҳе дар ҷодаҳои нимторики сайругаштат забон намеёбӣ ва гузашта аз ин шарфаи об доим ба гӯшат идеяҳои ҷолибу нав медиҳад, ба вуқуъ пайвастани ҳар тасодуф имкон дорад…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: андешаҳо, барфу борон, болишт, лифт, моҳигир, моҳӣ, пайи по, роҳ, фикр, чароғи кӯча, шабона, шабҳо, ҷодаҳо | Leave a comment »

Он хеле вақт аст, ки ҳамин ҷост. Ҳатто баъзеҳо шояд бовар кунанд, ки пояҳои он дар замин реша дорад. Он, ки пушти аксари деворҳо ҳаст, ҳар касро то ҳамон ҷое мебарад, ки худаш қаблан муқаррар кардааст: оне, ки чаҳор метр аст, шуморо ба баландиҳои панҷметра намебарад. Ба чуқуриҳои панҷметра низ ҳамчунин…

Ба появу помонакҳои он хира мешавам. Пайи дастони дар машаққат шахшул ва изи калушу мӯзаҳои кориву дарида дар онҳо ҳанӯз боқист. Ин пайраҳа дастони нозуку пойафзоли қимматро ёд надорад. Оби дида ва оби барфу борон ҳам дигар натавониста далелҳои дар ин чӯби бед ҷовидонӣ нақшбаста, мисли қатраҳои хуни аз сари ангушту рӯйи пойҳо ба қади ин чӯбҳо рехтаву чакидаро аз миён барад. Онҳо акнун барои ҳамеша баёнгар ва исботи ҳамон воқеъиятҳоянд….

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Аз фарш то арш, бом, зинапоя, кӯҳистон, нардбон, роҳ, рӯйи бом | Leave a comment »

Ҳоло дигар киро мепурсӣ, ки аз аввал ҳамин гуна буд ё ин зуҳурот баъдтар пайдо шуд? Кӯ табибе имрӯз дар сатҳи ибни Сино, ки бигӯяд, ин маризӣ аз одамон ба дарахт сироят карда ё ҳамааш баракс буд? Ва оё ин маризист?

Ҳоло бояд биистам! Чаро ман фикр мекунам, ки ин кадом маризӣ аст? Шояд ин ҳамакнун як ҳолати муқаррарӣ бошад. Вале кӯ ҳолатшиносе, ки бигӯяд, ин ҳолат муқаррарист ё фақат ба чашми баъзеҳо ҳамин гуна муқаррарӣ мерасад? Ҳарчанд маълум аст, ки заминиҳо агар парвоз кунанд ё парвозиҳо яке ба хазидан бигузаранд, дар ҳар ду сурат ин фаротар аз ҳолати муқаррарист…

Кӣ ҳоло дар ин такопӯ ва гиру дорҳо фурсат дорад, ки сари мавзӯйи печидаи печиданҳо корӣ илмӣ анҷом бидиҳад ва исбот созад, ки кадомин печидан манфиатдортар аст, ё беҳтар аст ё аз кадом печидан барои лоақал як зоти зинда фоидаи бештар аст (ё баракс), ё кадомин печидан аламдортар аст — печидагии коғазу тамоку, печидани ошиқи танҳо дар ҳуҷраи иҷора, печидани зани ҳомиладори дар интизори фарзанд ва на камтар аз он интизори бозгашти шавҳари муҳоҷир, ё печидани ду ошиқи зори оиладор дар як кунҷи танҳоӣ ва пинҳон аз чашми ошноён ё печидагии симхори сари девор бо худ??? Печидагиҳои дигарро кӣ бояд тадқиқ кунад, масалан, печидану печидагии рӯдаҳоро !??

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: боимон, дарахт, мақоли мардумӣ, печак, печидан, растанӣ, роҳ, худованд, шоҳбайт | Leave a comment »

          Инсонҳо дар ҳар куҷои дунё, аз ҷумла дар Душанбе ҳам, ки аз аввал бо чанд маҳалла макони баргузории бозоре дар рӯзҳои ҳамномаш будааст, баъди пиёдагардӣ ҳатман воситае барои ҳаракат доштаанд, ром кардаанд, парваридаанд ва сохтаанд…То омадани нахустин савораҳо мардум хеле роҳи кӯчаҳо ва раҳу пайроҳи зиндагиро пиёда тай карда буд. Баъди саворашуданҳо бошад, ҳам роҳҳои барои гашти аспу ароба мувофиқтар пайдо шуданд ва ҳам ҷону тани мардумон аз он, ки дигар пиёда набуданд, каме роҳат кард.  Яъне, чизе монанд ба омнибусҳои фаронсавӣ дар солҳои 1820-ум, иборат аз аспу ароба, ки ҳаракати мардумро як кам сабуктару роҳаттар мекард.  

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Дюшанбе, Сити корт, Субҳон, автобус, корти нақлиётӣ, нақлиёт, нақлиёти шаҳрӣ, роҳ, роҳкиро, сити карта, транспорт Душанбе | Leave a comment »