Як пора аз «Пресс Клуб» №100

Қиёми ҳунар. Қиёмиддин Чақалзода 75 сола шуд!

Ба дунё омадану рафтан ҳунар нест, ҳунар он аст, ки бо хирадмандиву хоксорӣ, эҷодкориву накукорӣ, меҳнати шоиставу арзанда дар дилу дидаи мардум ҷо бигирию номи наку ба ёдгор гузорӣ. Хуш ба ҳоли касоне, ки ин маромро дар зиндагӣ шиори хеш намуда месӯзанду месозанд.

Қаҳрамони мо аз зумраи онҳоест, ки худро фидои саҳна намудаасту қурбони ҳунар. Ва ана ҳамин кору пайкораш ӯро азизи дилу дидаҳо гардонидааст. Шунидани номаш ба дидаҳо нур, ба дил сурур мебахшад, ба ростии рост, ғамро бадар сохта, кайфияти ҳоли касро боло мебардорад. Ӯ ба синни мубораки 75-солагӣ қадам гузошта бошад ҳам, то ҳол заҳмат мекашад. Ӯро гоҳ дар саҳна, гоҳ миёни боғ, гоҳ машғул бо занбӯри асал мебинӣ. Ва гоҳе мебинӣ, бо дутор гӯрғӯлӣ месарояду бо хоҳиши ҳамсуҳбатон ҳаҷву мутоиба мегӯяд. Ҳамаи инро ба мушоҳида гирифта, кас ба неру, ҳавсала, ғайрату ҷасораташ, таҳсину офарин мехонад.

Ӯ кист, ки дар қалам баҳояш монда намешавад? Читать далее →

Сад ҷони ширин барои як оча кам аст…..

Тазод (6)

Ин назар, яъне он чизе, ки ман гуфтанӣ ва навиштанӣ будам,  ҳамагӣ бояд ду ҷумла мешуд ва ҳамин гуна ҳам ҳоҳад буд. Ба фарқ аз маводи дигари ҳамин силсила он ду ҷумла дар қисмати ниҳоии ин навишта оварда ҳоҳад шуд. Вале дар ин миён як чанд ҷумлаи дигарро ҳам биҳонед….

Каронавирус ҳамаи самтҳои пешбари ҷомеаи ҷаҳониро қариб ки фалаҷ қард. Ҳазор кас ҷойи кории худро аз даст доду медиҳад, ҳазор коргоҳ иқтидори истеҳсолии худро гум кард, ҳазорон нақшаҳо амалӣ ношуда монданд. Ба назар мерасад, қи дар ин мубориза ҳар ду гурӯҳи мардум ва қишварҳо бохтанду азоб кашиданд — ҳам онҳое, ки омода буданду интизор буданду тайёр шуда буданд ва ҳам онҳое, ки аслан омодагӣ надиданду боварӣ надоштанду ин ваборо он қадар ҷиддӣ нагирифтанд. Ба ҳайси ҷуброн кишварҳо як қатор чораҳоро меандешанд, ки дарди мардумро комилан аз миён набарад ҳам,  лоақал сабук мекунад. Намунаи онро дар поин хоҳем овард… Читать далее →

Бо баҳонаи рӯзи Ғалаба

Ман шояд 13 ё 14 сола будам, ки бобоям (падари модарам) вафот кардааст. Ӯро ман бо асо ба ёд дорам. Баъди беморӣ, ки ба дасту пояш асар карда буд, роҳгардии мушкил дошт ва аз асо истифода мекард. Ҳануз ҳам намедонам, ки чаро ӯ ба хонаи мо, ки аз хонааш ҳамагӣ 150 метр дуртар буд, ками кам меомад. Медонам, ки баъди ҷанг бо бибиям оиладор шудаанд, яъне, вақте ки аллакай ҷавони баркамол буд ва аз майдони ҷанг баргашта буд. Замони хурдсолии ман бобоям дар идораи кадом хазинаи амонатгузорӣ дар Дарагиён посбон будааст. Ҳамкоронаш, ки ҳоло ҳастанд, баъзан аз ҳамон рӯзгор чизе нақл мекунанд. Бибиам ҳам як вақт дар он хазинаи амонатгузорӣ фаррош будааст. Читать далее →

Биё, оча….

Это ваш новый сайт? Войдите в систему, чтобы активировать функции администратора и закрыть это сообщение
Войти