Таваккал (ҳикоя)

Ҳамин мавсим инҷо ғамангезтар аст. Ба ҳар сурат чунин ба назар мерасад, ки баъди борону барфи зиёд , ки ҳатто пайроҳаҳои борики деҳаро барои муддати мадиде сафеду касногузар ва баъдтар яхдору хавфнок мекунад, дар дили ҳама як ҳолати яъс падид меояд. Хуб аст, ки инҷо ҳоло анъанаи тоза кардани роҳҳо то чанд ҷойи барои мардум муҳим, мисли масҷиду мағозаи деҳа боқӣ мондааст ва аксаран наврасон ва баъд ҷавонони аз муҳоҷират баргашта, гоҳ шабона ва гоҳо субҳи барвақт ин корро анҷом медиҳанд.

Читать далее →

Дуэт ва ҷодаҳои холӣ…

Гӯё ҷодаҳо шабона ҳамон нестанд, ки рӯз буданд. Гӯё шабона онҳо чизе доранд, дигаранд, на онанд, ки буданд….Агар не, чаро дили ӯро дар ҳар қадам — лаб-лаби торикиҳо ва ҳатто зери нури чароғҳои канори раҳ ҳам ваҳм пахш мекард? Чаро ҳамеша ба мағзаш ин андеша меояд, ки касе аз пушти сараш меояд, баъзан дар канораш ҷо мегирад, баъзан ҳатто озурда аз ӯ пештар мегузарад ва қадаммониашро тезтар мекунад. Ҷодаҳои холӣ аслан холӣ нестанд? Шояд не! Мисли каллаҳои ба назари дигарон холӣ, ки холӣ нестанд….Ким- чизе доранд…

Ҳамқадами ӯ ҳар шаб дар ин ҷодаҳои холии аз хотираҳо ва пайи пойи одамону ноодамон пур, мисле ки аз шамоли дарё ҳарос дошта бошад, аксаран канори аз об дуртари ӯро ишғол мекард. Шояд қиссаҳои ғарқ шудану тасодуфан афтидан ба гирдоб ба гӯши ӯ ҳам расида бошад. Шубҳааш ҷон дошт. Вақте сад сол бо ҳамраҳе дар ҷодаҳои нимторики сайругаштат забон намеёбӣ ва гузашта аз ин шарфаи об доим ба гӯшат идеяҳои ҷолибу нав медиҳад, ба вуқуъ пайвастани ҳар тасодуф имкон дорад…

Читать далее →
Это ваш новый сайт? Войдите в систему, чтобы активировать функции администратора и закрыть это сообщение
Войти