Бо Субҳон

Ба ёд оварда наметавонад, ки аз кай будани он чиро дар канораш эҳсос кард, вале медонист, ки ҳисси тарс ва ваҳм, ки як сабабаш бегонагии онҳо аст, тахминан аз ҳамон вақт ӯро фаро гирифтааст. Он ҳис ҳамон вақте ки он чиро мушоҳида мекард, зиёдтару бештар мешуд. Намедонист, ки чӣ аст он, вале тахмин мекард он чизе нимаву нокомилу нопурраву шикаставу буридаву ду булак аст…

Он чиз гӯё зеҳну ҳуш дошт, ки баробари ӯ ҳама чиро такрор мекард. Як сабаб ва баҳонаи тарси бештараш низ ҳамин чиз буд. Дигарон аз чизҳое метарсанд, ки аз фармон ва иродаву идораи онҳо берун аст, аммо он чиз, ки мояи нигаронии ӯ аст, мисле ки ҳоло аз иродаву фармони ӯ берун нест. Тахминан мисли ду кӯдаки синфи ибтидоӣ, ки бо такрори ҳарфу амалу ҳаракат гӯё ҳамдигарро мазоҳ мекунанд. Намедонист, ки он чӣ фосила аз ӯ дур аст ва ҳам намефаҳмид, ки то кадом андоза ҳамон чиз ба ӯ наздик аст!? Ҳамин сардаргумӣ ва номуайянӣ дар қабули қарори ниҳоӣ ва хулосаи охир барояш монеъа эҷод мекард…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Азон, андешаҳо, бомдод, корд, нимаи худ, соя, шаб, ҷойхоб, ҷӯгӣ | Leave a comment »

Гӯё ҷодаҳо шабона ҳамон нестанд, ки рӯз буданд. Гӯё шабона онҳо чизе доранд, дигаранд, на онанд, ки буданд….Агар не, чаро дили ӯро дар ҳар қадам — лаб-лаби торикиҳо ва ҳатто зери нури чароғҳои канори раҳ ҳам ваҳм пахш мекард? Чаро ҳамеша ба мағзаш ин андеша меояд, ки касе аз пушти сараш меояд, баъзан дар канораш ҷо мегирад, баъзан ҳатто озурда аз ӯ пештар мегузарад ва қадаммониашро тезтар мекунад. Ҷодаҳои холӣ аслан холӣ нестанд? Шояд не! Мисли каллаҳои ба назари дигарон холӣ, ки холӣ нестанд….Ким- чизе доранд…

Ҳамқадами ӯ ҳар шаб дар ин ҷодаҳои холии аз хотираҳо ва пайи пойи одамону ноодамон пур, мисле ки аз шамоли дарё ҳарос дошта бошад, аксаран канори аз об дуртари ӯро ишғол мекард. Шояд қиссаҳои ғарқ шудану тасодуфан афтидан ба гирдоб ба гӯши ӯ ҳам расида бошад. Шубҳааш ҷон дошт. Вақте сад сол бо ҳамраҳе дар ҷодаҳои нимторики сайругаштат забон намеёбӣ ва гузашта аз ин шарфаи об доим ба гӯшат идеяҳои ҷолибу нав медиҳад, ба вуқуъ пайвастани ҳар тасодуф имкон дорад…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: андешаҳо, барфу борон, болишт, лифт, моҳигир, моҳӣ, пайи по, роҳ, фикр, чароғи кӯча, шабона, шабҳо, ҷодаҳо | Leave a comment »

Ҳоло, ки ҳам ҳаво гармтар мешавад ва ҳам табиат бедор, дар зеҳну мағз ҳам андешагардонӣ, мисли хокгардонии марди деҳқон сурат мегирад (ва бояд сурат бигирад). Ва шумо як пушти бел андешаро (хотираро, хостаҳоро, нақшаро, фикрро) аз ҷо ковок кардаву рӯйи андешаҳое, ки он қадар муҳим нестанд ё аввалдараҷа нестанд ё ҳатто бар зиёнанд, чаппа мекунед.

Чӣ қадар душвор аст, ҳатто ҳақиқат ва воқеиятро рӯ ба рӯи наздиктарин ва ҳам дуртарин кас холисона ва ошкору фаҳмо гуфтан. Тахминан (ё дақиқан) мисли васфи ноҷо, мисли нақди бо ғараз, мисли шикояти дурӯғин, мисли туҳмати маҷбурӣ, мисли рақобати носолим, мисли ваъдаи бе вафо, мисли даъвои бе далел ва мисли бепарда ва рост гуфтугӯ бо худ…

Ва аз ҳардуи ин тасмим (киштгардонӣ ва андешагардонӣ) одамон баракат ва натиҷаи беҳтар аз мавсими гузаштаву соли порро интизоранд. Мағз ҳам агар, ки ҳосил ба бор наорад, агар, ки аз мушоҳидаву таҷрибаву омӯзиш об нахӯрад, мисли ҳамон пораи замин аст, ки сертификат ҳам ки дошта бошад, ба ҷуз соҳиби муваққатиаш ба касе манфиат намеорад ва ба тадриҷ шӯразору харобазоре мешавад.

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: андешаҳо, баҳор, гардан, дурӯғ, кишт, мағз, тахмин, фикр, ҳақиқат | Leave a comment »