Бо Субҳон

Дигар пушти он нагард, ки аз пушти ту чӣ захмҳое ба пушт доштаму чӣ ҳарфҳое ногуфта монд пушти панҷараи лабҳои қуфлдор. Пушти хандаҳое, ки чанд сония баъди ба чашмам афтидани нигоҳат дар кадом раҳу пайраҳаи ин шаҳр арзониат медорам, мисли як пуштора ҳезуми ҳамон марди фақир аз афсонаҳои қадима ва муосир як пуштора ғам ниҳон аст. Ман онро, мисли ин, ки себҳои даруни куртаамро аз посбони боғи колхозӣ, аз ту ва сояҳое, ки аз пуштат мегарданд, пинҳон мекунам….

Пайи панҷаҳои дузде дар рухсораҳоят боқист. Ва он як дузд ҳазор бор дуздтар аз сад мисли мо себдузд аст. Шояд медонӣ, ки он пайҳоро гоҳ бо чеҳраву гоҳ бо пушти тифли маъсуми сари дастат мепӯшонӣ. Ман ҳамон дузди камтаҷрибаи ҳуснат будам, ки аз боғи зебоият чизеро на чиндаву на буйидаву бадном шудам. Мисли ҳамон навраси пойлуче, ки (себдуздӣ барои пулёбӣ неву барои рафъи гуруснагиаш рафта буду) на пойафзоли соз ва на тавони гурехтан дошт ва ба дасти посбони боғ афтод, инак инҷониб низ ба деги ғайбати дугонаву сегонаҳоят афтода…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: афсона, боғ, вафодорӣ, дустони нонӣ, пушт, пушти тиреза, сагҳо, себдуздӣ, серенада | Leave a comment »

Шаб. Роҳ. Чароғ. Намедонам кадомин шаб ва аз охир чандумин шаб, мисли он, ки номаълум аст кадом роҳ ва чароғи кӣ?

Ва мешинӣ то нафас рост кунӣ рӯйи хараке, ки то ту ҳазор кас барои ин кор ва барои ин ният фурсат наёфт…

Ва дар андешаи сабзаҳо хоҳӣ буд, ки бе ту ҳам сад кафи по дусад нақше ба рӯяшон гузошта…

Кӯки сару гардани ба замин дӯхтаро кандаву ҳамон суйе менигарӣ, ки аз он ҷо сели рӯшанӣ пеши поят мерехт. Шишачароғҳо яке рушану дигар торик, яке гарму дигар сард, яке бедору дигар хоб..Айнан мисли зану марде, ки яке аз дигаре каҳр кардаву он дигарро ғурури ноҷову нолозиме намегузорад як қадам сӯйи шикасти сукут гузорад…

Ва ин кадомин роҳ аст чунин холӣ ва сокит? Ҳоло, ки ҳатто роҳҳои хатову сарбаста пур-пури инсоне аст, ки қиссаҳои хаёливу воқеъии сафаракиҳои ҳамин гуна роҳу пайраҳаҳоро аз тифлӣ то имрӯз мехонду анҷомашро ҳам медонад…Барои нақли онҳо пеши устодаш ҳатто баҳои панҷ ҳам мегирифт…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Маҷнунбед, Роҳ, Субҳон Ҷалилов, Чароғ, Шаб, бед, боғ, гӯристон, дарахт, хоб | Leave a comment »

Субҳи имрӯз маълум шуд, ки вохӯрии аввали мо, ки бояд соати 11 дар идараи маҷаллат  “Rzeczpospolita”  сурат мегирифт баргузор намешавад. Яъне мо то соати 13 вақти озод дорем. Касе мағозагарди рафту мо чанд кас ба тамошои боғи шохӣ рафтем. Гумонам он ҷо як замон гармобаву истироҳатгоҳу шояд  ҳарамсаройи шоҳӣ будааст. Зебоии он боғро бо сухан тасвир кардан душвор аст. Атрофатон пури санҷобу кабӯтар аст. Ман бори аввал медидам, ки парандаҳои хеле зебо парида дар панҷаи шумо мешинанду нонпораҳоро аз он ҷо гирифта мехуранд. Дар як канори боғ барномаи консерти мегузашт. Хоҳед рақс кунед. Тирамоҳ дарахтони атрофро хеле зебо кардааст. Мурғобиҳо ку дар оби ин боғ худро хаёлам хеле роҳату озод ҳис мекунанд. Дар ин боғ метавонед осорхонаву ёдгориҳои дигари таърихиро тамошо кунед…  Читать далее →

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: борон, боғ, вохӯрӣ, доллар, зодрӯз, нашриёт, озодии баён, саррофӣ, субҳ | Leave a comment »