Бо Субҳон

Дар он сӯйи андешаҳои мардумони ошнову бегона ва паноҳ аз дидаҳои бинову нобино дар иҳотаи ҷангале, ки як дарахташ кам аст, як ҷойи шиштану андешидан аз чӯби ҳамон як дарахт мавҷуд аст. Он як ҷой аксаран холист, зеро вақти сафар ба он ҷову ҳамон фурсати андешиданро аксарият инҷо дар суроғҳо месипаранд — суроғи нон, суроғи ном, суроғи гумкардаҳо, суроғи надоштаҳо ва баъзан суроғи худ…

Он ҷойи нишаст, дар зеҳни ҳар дарахти атроф, ки охирин сонияҳои умри ин дарахтро ёд дошт, андешаҳои бе сару нӯгеро таку рӯ мекунад. Мағзи мурғу чурғу паррандаҳои дигаре, ки то сарафканда шудани он дарахт дар шохҳояш лона доштанд, чанд карат бештар аз ҳаҷмаш ҳайратзадаву лабрези андешаву таҳлили як интихоб буд — интихоби ҷангалбону ҷангалбур… Ҳамоне, ки аз дур меҳрубон ба назар мерасид ва мегуфтӣ, ки кадом кору тасмими ҷиддиеро анҷом додаву гирифта наметавонад…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: андеша, дарахт, тарозӯ, фикр, харак, ҳайвоноти ҷангал, ҷангал | Leave a comment »

Ҳоло дигар киро мепурсӣ, ки аз аввал ҳамин гуна буд ё ин зуҳурот баъдтар пайдо шуд? Кӯ табибе имрӯз дар сатҳи ибни Сино, ки бигӯяд, ин маризӣ аз одамон ба дарахт сироят карда ё ҳамааш баракс буд? Ва оё ин маризист?

Ҳоло бояд биистам! Чаро ман фикр мекунам, ки ин кадом маризӣ аст? Шояд ин ҳамакнун як ҳолати муқаррарӣ бошад. Вале кӯ ҳолатшиносе, ки бигӯяд, ин ҳолат муқаррарист ё фақат ба чашми баъзеҳо ҳамин гуна муқаррарӣ мерасад? Ҳарчанд маълум аст, ки заминиҳо агар парвоз кунанд ё парвозиҳо яке ба хазидан бигузаранд, дар ҳар ду сурат ин фаротар аз ҳолати муқаррарист…

Кӣ ҳоло дар ин такопӯ ва гиру дорҳо фурсат дорад, ки сари мавзӯйи печидаи печиданҳо корӣ илмӣ анҷом бидиҳад ва исбот созад, ки кадомин печидан манфиатдортар аст, ё беҳтар аст ё аз кадом печидан барои лоақал як зоти зинда фоидаи бештар аст (ё баракс), ё кадомин печидан аламдортар аст — печидагии коғазу тамоку, печидани ошиқи танҳо дар ҳуҷраи иҷора, печидани зани ҳомиладори дар интизори фарзанд ва на камтар аз он интизори бозгашти шавҳари муҳоҷир, ё печидани ду ошиқи зори оиладор дар як кунҷи танҳоӣ ва пинҳон аз чашми ошноён ё печидагии симхори сари девор бо худ??? Печидагиҳои дигарро кӣ бояд тадқиқ кунад, масалан, печидану печидагии рӯдаҳоро !??

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: боимон, дарахт, мақоли мардумӣ, печак, печидан, растанӣ, роҳ, худованд, шоҳбайт | Leave a comment »

Шаб. Роҳ. Чароғ. Намедонам кадомин шаб ва аз охир чандумин шаб, мисли он, ки номаълум аст кадом роҳ ва чароғи кӣ?

Ва мешинӣ то нафас рост кунӣ рӯйи хараке, ки то ту ҳазор кас барои ин кор ва барои ин ният фурсат наёфт…

Ва дар андешаи сабзаҳо хоҳӣ буд, ки бе ту ҳам сад кафи по дусад нақше ба рӯяшон гузошта…

Кӯки сару гардани ба замин дӯхтаро кандаву ҳамон суйе менигарӣ, ки аз он ҷо сели рӯшанӣ пеши поят мерехт. Шишачароғҳо яке рушану дигар торик, яке гарму дигар сард, яке бедору дигар хоб..Айнан мисли зану марде, ки яке аз дигаре каҳр кардаву он дигарро ғурури ноҷову нолозиме намегузорад як қадам сӯйи шикасти сукут гузорад…

Ва ин кадомин роҳ аст чунин холӣ ва сокит? Ҳоло, ки ҳатто роҳҳои хатову сарбаста пур-пури инсоне аст, ки қиссаҳои хаёливу воқеъии сафаракиҳои ҳамин гуна роҳу пайраҳаҳоро аз тифлӣ то имрӯз мехонду анҷомашро ҳам медонад…Барои нақли онҳо пеши устодаш ҳатто баҳои панҷ ҳам мегирифт…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Маҷнунбед, Роҳ, Субҳон Ҷалилов, Чароғ, Шаб, бед, боғ, гӯристон, дарахт, хоб | Leave a comment »