Бо Субҳон

(Чанд андешаву пешниҳод)

Адиби маъруфи амрикоӣ, ки хеле ва хеле дӯсташ медорам — Теодор Драйзер, як гуфтори зоҳиран одӣ, вале зебое дорад: “ҳақиқат то он даме ҳақиқат мемонад, ки дар муқобилаш чизи дигаре гуфта нашавад”. Агар, фаразан, дар муқобилаш сухани нодуруст ҳам баён шавад, дар тафаккури ашхоси дигар шубҳа пайдо мешавад. Хеле аз бузургони илму фалсафаи Шарқу Ғарб шубҳаро чизи ниҳоят лозим дар фаро гирифтани дониш, фаҳму дарки масъалаҳои илмӣ эътироф кардаанд…

Ҳадаф аз ин муқаддима он нест, ки ҳатман дар муқобили андешаҳои банда сухане гуфта шавад, не, ин як нуқтаи назар, мулоҳизаест, ки гуфтанашро лозим шумурдам, бидуни баҳсу гуфтумонҳо…

Ба ин кор номаи шоири хушному нависандаи хуби муосирамон Ато Мирхоҷа водорам кард, аввал дар вуҷудам ҳайрат омад, ки чаро чунин шахсияте маълуму машҳур масъалаи шахсиашро расонаӣ кард… Баъдан ҷойи ҳайратро андӯҳ гирифт: то ба ин дараҷа расидани кор инсон бояд хеле азияти фикрӣ кашида бошад, таконеро аз муҳити фаъолият ва фазои ҷомеа ба рӯҳу равонаш эҳсос карда бошад, вагарна, чӣ зарурате буд ифшои дарду алами ботинӣ… Ба иборате дигар, нависанда вақте менависад, ки дигар нанавиштан барояш имкон надорад…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Ато Мирхоҷа, Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, Субҳон Ҷалилов, гурба Алекс, китоб, мукофоти давлатӣ, унвону ҷоизаҳо, Ҳафиз Раҳмон | Leave a comment »

Суҳбати сеюми мо бо доктор Абдуллоҳ Давлатов-духтури тоҷики муқими Москав боз ҳам атрофи коронавирус ва таъсири воксинаҳо ба инсон буд. Ба назар мерасад имрӯз муҳимтар аз ин мавзӯъ надорем, чун мебинем, ки ҳам шумори гирифторони шабонарӯзӣ дар кишвар афзоиш дорад ва ҳам шумори фавтидагон.

— Аз охири соли гузашта ҳатто дар ҷаҳон  аз мағлубияти тадриҷии КОВИД ҳарф мезаданд ва бахусус ваксинҳо умеде ба пок шудани ин беморӣ аз рӯи Замин  буданд. Дар Тоҷикистон низ чунин буд. Аз Соли нави милодӣ дигар мо ҳодисаи гирифторӣ ба КОВИД-ро ёд надорем. Аммо ба наздик шудани тобистон ин беморӣ дубора аз худ дарак дод ва ҳатто ба назар мерасад ҷиддитар аз пеш.  Чаро чунин шуд?

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Абдулло Давлатов, Бобоҷон Шафеъ, коронавирус, ниқоб, пандемияи коронавирус, табобат, чораҳои беҳдошт | Leave a comment »

Дӯстони гиромӣ, аз сабаби он ки суолҳои зиёде ба паёмрасонҳои мо ворид мешаванд ва дар фазои расонаӣ иттилоъ хеле маҳдуд аст, мо тасмим гирифтем, ки ба онҳо дар ин ёддошт ҷавоб гӯем. Ин ёддоштро ман, раиси Ҳайати мудирони Бемористони Ибни Сино дар ҳамкорӣ бо пизишкони ин бемористон менависам. Бояд арз шавад, ки банда мутахассиси соҳа нестам. Иттилоъе ки арз мекунам аз чанд сарчашма об мехӯранд. Пеш аз ҳама мо бо ҳамкоронам дар ин бемористон иттилоъи вобаста ба вируси SARS COV-2 ва бемории Covid-19-ро пайваста дунбол мекунем. Бо бемористонҳои тахассусии табобати ин беморӣ дар тамос ҳастем, ва ҳамкорӣ мекунем. Ғайр аз ин устодони эронии риштаҳои тахассусии бемористон низ пайваста аз таҷриба ва навгониҳои табобати ин беморӣ моро мутталеъ месозанд. Дар ниҳоят шабакаи интернет имкон медиҳад ба сайтҳои тахассусӣ ба забони русӣ дастрасӣ дошта бошем. Иттилоъе, ки имрӯз арз мешавад, ҳосили фишурдаи заҳмати ҳамкорони гиромии ман ва мутолеъоти ҳамин сарчашмаҳост.

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Ибни Сино, беморони коронавирус, ваксина, карантин, коронавирус, пандемия, штами Делта | Leave a comment »

муаллиф: Бузургмеҳри Баҳодур

Аз азал ҳуш ба сарат нест, набуд,

Ҳотаву бому дарат нест, набуд,

Ин замин аз ту? Чӣ хобе ширин!

Ин замин аз падарат нест, набуд!!!

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Бузургмеҳри Баҳодур, Ворух, заминҳои падарӣ, сарҳад, шоирони тоҷик, Қирғизистон | Leave a comment »

Шариф АТОБУЛЛОЕВ, «Садои мардум»

Тоҷикистон ба ҳамзистии осоишта бо ҳамсояҳояш арҷ мегузорад ва пайваста кӯшиш менамояд, ки дилхоҳ мушкили байнидавлатӣ бо роҳи дипломатӣ ҳал шавад. Аммо ин ба ҳамсояҳо ҳақ намедиҳад, ки ба марзу буми аҷдодии мо дастдарозӣ кунанд. Хоса, ба сокинони ноҳияҳои наздимарзии Қирғизистон. Ҳодисаҳое, ки охири моҳи апрел дар сарҳад бо Ҷумҳурии Қирғизистон рух доданд, ба ҳамсояҳои шарқии мо ҳушдор буд, ки Тоҷикистон ба ҳама гуна дастдарозӣ посухи сазовор дода метавонад. Низоъ ду рӯзи пурра ҳам давом накард, аммо доду войи қирғизҳо аз тариқи расонаҳояшон ҳанӯз ҳам идома дорад. Онҳо ҳатто рӯзноманигорони хориҷиро ба минтақаи низоъ оварда, кӯшиш доранд, ки худро бегуноҳ ва ҷабрдида нишон диҳанд, вале шояд ақлашон намегирад, ки дар асри XXI, агар таҳрифи воқеият осон бошад, исботаш ҳам душвор нест. Онҳо бо ҳазор баҳона, фитнаву дасиса ҳамзистии осоиштаи сокинони наздимарзиро халалдор карда, боз мехоҳанд ҷониби Тоҷикистонро гунаҳкор нишон диҳанд.

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Сайфулло Сафаров | Leave a comment »

Автор: Комилзода Ахмадшох

События в Исфаре ещё раз показали нам истинное лицо нашего соседа, Киргизского государства и его народа. Каждое наше соседнее государство в действительности  при первой же возможности хочет овладеть хотя бы малой территорией нашей земли. Другие тоже по отношению к такому вопросу не раз всячески осуществляли посягательства и открытые нападения, убийства и занимались похитительством людей. Каждый своими силами или под покровительством других хочет стать хозяином части нашей земли.          Сегодня эта тема является продолжением давних споров. Интересно то, что Правительство и народ Таджикистана не претендует на территорию соседних государств, только хочет вернуть территории, которые были захвачены соседними государствами. Они, эти территории, по праву принадлежат таджикскому народу, потому что история доказывает, что  аргументами предательств сверхдержав, большая часть изначальной территории  таджиков стало достоянием скитальцев и не имеющих Родины, которые до сих пор занимаются посягательством на долю коренных жителей-таджиков. Но, во круг этих событий какие слухи распространены в Таджикистане?

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Ахмадшо Комилзода, Ворух, Исфара, Киргизия, граница, конфликт с киргизами, сарҳад, сосед | Leave a comment »

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: корзина | Leave a comment »

Возникновение очередного спора о Ворухе и вопроса об анклаве, предложение об обмене территориями ещё раз показывает, что киргизская сторона, к сожалению, как всегда, игнорирует тысячелетнюю историческую правду. Она не хочет принять факты, зафиксированные на страницах достоверных исторических книг, признанные даже зарубежными учёными и путешественниками, факты, на основе которых написаны многочисленные научные труды. Последний конфликт, связанный с селом Ворух, ещё раз заставил нас дополнить материалы, опубликованные по этой проблеме, новыми данными на основе трудов зарубежных учёных, подтверждающих бесспорную историческую истину: Ворух является древней территорией Таджикистана.Прежде всего не вызывает никаких сомнений, что киргизская сторона претендует на указанную территорию, не имея в своём распоряжении никаких оснований или документов. И даже в случае предъявления каких-либо документов всё ещё ссылается на искусственное территориальное разграничение 1924 года. Известно, что в 1924 году в ходе территориального разграничения территории Средней Азии, осуществлённого советским правительством, было поставлено под сомнение само существование таджикского народа.

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Ворух, Исфара, Нурали Нурзод, арийцы, граница, оккупация, спорные теретории | Leave a comment »

Тавре нависандаи машҳури қирғиз Чингиз Айтматов ва дигар маъхазҳои таърихӣ зикр мекунанд, меҳани аслии қирғизҳо дар Сибир, соҳилҳои дарёи Енисей – Онасой буда, онҳо бо сабабҳои гуногун аввал ба доманаи кӯҳҳои Олтой ва баъдан ба минтақаҳои ғарбу ҷануб ҳаракат карда, ба ҳудудҳои Қирғизистони кунунӣ расидаанд. Ҳудудҳои кунунии Қазоқистону Қирғизистон ба далолати сарчашмаҳои зиёди таърихӣ меҳани аслии сокоиҳои ориёӣ буда, то асрҳои 10-11 мелодӣ ва баъдҳо низ намояндаҳои онҳо дар ин минтақаҳо сукунат мекардаанд. Ҳудудҳои мазкур дар замони Давлати Сомониён дар тобеияти ин давлат қарор доштанд.

Абдуррашид ал-Бакувӣ дар асараш «Китоб ал-талхис-ал-асар ва аҷоиб ал-малик-ал қаҳҳор» дар бораи яке аз маҳалҳои ин минтақа Фаран, тибқи назари баъзе олимон Варани зодгоҳи Фаридун будааст, чунин менависад: «Фаран (дар ал-Қазвинӣ, с. 405) — вилоятест дар сарҳади туркҳо дар назди Баласоғун. Аз ҳамин ҷост Абу Наср Муҳаммад ибни Аҳмади Тархон, ки муъҷизаҳо падид меовард. Вай аввалин донишманд аст, ки дар замони ислом зуҳур намудааст. Вай аз бисёр илмҳои замонаш огоҳӣ дошт, ҳаким буд ва маҳаки фалсафӣ дошт. Ҳамзамони Ҳаммад ас-Соҳиб Исмоил ибни Ибод вазири Маҷд-уд-Давла ибни Бувайҳа буд. Вай мусиқишинос, инчунин тирандози моҳир низ буд, аз камон тир меандохт ва дар ҷанг ҳалок шуд. Ин воқеа дар соли 345 (956-57) рӯй дода буд. Исмоил ибни Ҳаммад ал Ҷавҳарӣ — муаллифи китоби ашъор ва амакаш Исҳоқ бини Иброҳим муаллифи «Девон-ул-адаб» низ аз ҳамин ҷо буданд. Аҷиб он аст ки ин ҳарду дар забону адабиёти араб мумтоз гаштанд…» Халқи қирғиз зери фишори қабилаҳои хунхори ҷунгарҳо-ойратҳо-қалмоқҳо то асри 17 ба доманаҳои шимолии кӯҳҳои Тёншон ва баъди асри 17 ба доманаҳои шимолии кӯҳҳои мазкур ҳаракат карданд.

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Ворух, Исфара, Киргизия, Муҳтарам Ҳотам, қирғизҳо | Leave a comment »