Бензин. Баҳор ва Барф

Мавзӯи сӯҳбатхои чанд рӯзи охири мардум дар кишвари мо – ин аввалтар аз ҳама боло рафтани нархи бензин ва илова бар ин камчин шудани он аст. Чун расман дар ин маврид иттилоъ камтар аст, чун воридкунандагон тамоман дар ин бора дар ягон чо изҳори назар намекунанд ва чун бисёриҳо дар мавриди чӣ ҳолату вазъ будан маълумоти дақиқ ва кофӣ надоранд, сару садоҳо дар ин замина бештар мешавад ва ҳар кас, ки аз иқтисоду тиҷорату воридоту содироту нозукиҳои дигар бехабар аст, ба он овозаву тахминхо чизе аз худ илова карда, ба каси дигар ва ё ҷойи дигаре баён мекунад. Маълум аст, ки ҳоло тахмину гумонҳо ва ҳатто шубҳаҳо ҳам ин мушкилро рафъ карда наметавонад. Вале ҳароси ронандагони оддӣ он аст, ки камчинии бензин ҳатман боиси болотар рафтани нархи он мешавад ва ронандаи оддӣ бовар намекунад, ки аксарияти нуқтахои фурӯш, ки то дина рӯз бензин дошт, имрӯз надошта бошад. Ронандахо ку систернахоро тафтиш карда наметавонанд?!

Читать далее →

Тазод (11)

          Ҳоло фақат ба назари шумо метобад, ки бекорӣ як бало аст. Дар коргоҳҳо ҳолатҳое ҳаст, ки сад бор ҷиддитар, нохубтар ва бадтар аз ҳар балои дигар аст. Одати дуздӣ доштани кормандон аз тамоми балоҳо дида нохубтару нохостанӣ аст.

Мисли он, ки дар хона дузди худиро пайдо кардан душвор аст, дар коргоҳ ҳам, ки қариб ба як оила монанд аст, дар рӯйи ҷиноят дастгир кардани коргари дузд осон нест. Ҳарчанд, ки ин имконпазир аст.  Ба ин маъно осон нест, ки роҳбари коргоҳ  барои ин ё вақту фурсат надорад, ё онро зарур намешуморад ва ё бовар намекунад, ки касе аз ҷамъи кормандоне, ки худи ӯ ба кор қабул кардааст, ҳамин гуна “чапдаст” бошад. Ҳолатҳоро бузург будани коргоҳҳо, гардиши бештар доштани корхонаҳо, майдони васеъу анбору хоҷагиҳои ёрирасону идораву шуъбаву филиал ва корманди зиёд доштани идораву муассисот ва ширкатҳо  печидатар ва мушкилтар мекунанд.

Читать далее →

Пурсиш (3)

Соли Нав муборак бод!!!

Боз як соли дигар меравад. Як соле аз тақвим, як соле аз умри мо…Афсус мехӯрем, ки бисёриҳоро аз даст додему зиёд чӣ аз каф раҳо шуд, аммо шукр, ки бисёриҳои дигар дар канори моанд ва дилҳо аз имону умеду муҳаббат холӣ нест…
Ҳар субҳ моро ягон хоҳише, мақсаде, нияте ё орзӯе аз погаҳи дар то домани дунё мебарад ва ҳар шом моро ягон ишқе, пораи ноне, нигоҳи гарме, қалби интизоре…ба бозгаштан талқин мекунад, таҳрик медиҳад…
Берун рафтанҳо қариб якхеланд, мисли баргаштанҳо ба хона…Аммо роҳи савоб гуногун аст, андешаҳои нек зиёду фарқкунандаанд, ниятҳои хайр ҳазору анд тоанд….тахминан мисли лак-лак гуноҳ, ки ҳар кас онро ҳар гуна, ба ҳар роҳу восита, бо сад амалу беамалиаш муртакиб мешавад….
Худо кунад, ки имсол савобҳо бештар аз гунаҳ, андешаҳои нек бештар аз беандешагӣ, шифо бештар аз маризӣ, баракат бештар аз харҷ, зебоӣ бештар аз сиёҳӣ ва берангӣ бошад…Кош созандагӣ ва ободкорӣ дар Соли Нав бештар аз ҳар соли рафта бошаду азму талошу офариданҳо бобаракат ва бардавому ҷовидон мисли умри Наврӯз ва инсонҳо босабру пуртамкин ва сарбаланд, мисли куҳҳои Помир.

Ним соат аз радио (дар «ТВ Синамо»)

Нигоҳи нав

«Зи беҳтарҳо ту беҳтар шав…»

Марҳабо — духтари ноздонаи ман ба карибӣ 8 сола мешавад. Дар сафарҳо ба деҳа, ба аёдати падар ва наздиконам ӯ қариб, ки ҳамеша маро ҳамроҳӣ мекунад. Мо аввал ба зиёрати оромгоҳи бибии ӯ — модари ман меравем. Духтари хеле боҳушу донову боақл аст. Дар 50 км то Файзобод аз сад самту соҳа саду панҷоҳ савол медиҳад. Ҳис мекунам, ки қиссаҳои воқеӣ, динӣ, ҳикоёти шавқовару латифаҳои хандаоварро дӯст медорад. Шабҳо то ба хона наоям, хоб намеравад, кӯшиш мекунам, ки ҳама дархосту талабу хоҳишашро иҷро кунам…Ва ҳам намешавад, ки НЕ гуфт…Ӯ дигар аст ва ӯ маро ҳам дигар кард…Комилан дигар! То имруз чанд матн барояш навиштаву оҳанг сохтаву сурудам. Шуниданашонро ӯ ҳам дӯст медораду ман ҳам…Писаронам чӣ фикр мекунанд дар ин бора, намедонам ва ҳам онҳо ҳоло нагуфтаанд, ки чаро барои онҳо чизе нанавиштааму насурудаам?! Вале мушаххас аст, ки онҳо дарк мекунанд, ки МОДАР, ЗАН, ДУХТАР ва ХОҲАР -ро чаро ва чӣ гуна бояд дӯст дошт, эҳтиром кард, рӯйи даст бардошт, азизу муътабар дошт…

https://youtu.be/CFxe9VKifII





Пурсиш (2)

Тазод (10)

Дар миёни ҳама гуна масоили печида ва мубрам, ки дар зиндагии худу наздикону дигарон вомехурам,  чанд чизе ҳаст, ки дарку таҳаммулаш душвортар аст. Шояд ба назари ман ҳамин гуна метобад. Маро ҳамон гунае, ки бехонагии касе нороҳат мекунад, ба ҳамон ҳад (ва шояд бештар аз он!) девори миёни ҳавлии падарии ду фарзанди ҳамхун ҳам нигарон месозад. Тасаввур кунед, бобову бобокалонҳои мо ва аксаран падарону амакҳои мо бо ҳама бесаводиву камсаводии худ (шояд аз нигоҳи муосирон!) тавонистанд то охири умр дар ҳавлиҳое зиндагӣ кунанд, ки ҳатто перомунаш девор надошт. Аз як дег хурок хӯрданд, нону фатирашонро дар як танӯр бастанд….Вале имрӯзиён, ки даъвои босаводиву ҷаҳондидагӣ мекунанд, арзиши мошинашон шояд дар маҷмӯъ баробари тамоми дороӣ ва доштаҳои бобову бобокалонҳояшон бошад, имрӯз наметавонанд, ки дар ҳамон ҳавлӣ ҷо бигиранд….
Саду як баҳонаи дигари омода ҳам доранд: кӯдакон рост намегиранд, занҳоямон қаҳрӣ буданд, дар хонаи онҳо ягон кас кор кардан намехоҳад, бародарам шароб менӯшад, ман ҳиссаи худамро аз ҳавлии падарам гирифтам, сад сол ҳам ки якҷоя бошем, бояд ҳар кас хонаи дари худро дошта бошад, дар вақташ онҳо моро ғаму азоб дода буданд, фарзандҳо калон шуданд, талаботашон дигар шуд……ва боз саду як баҳонаву далелу дурусту нодурусти дигар…

Читать далее →

Пурсиш (1)

Тазод (9)

Мушоҳида мешавад, ки ҳоло дар кишвари мо яке аз масъалаҳои асосӣ – ин дарёфти ҷойи кор, ташкили ҷойҳои нави корӣ барои ҷавонон ва бо шуғли манфиатовар фаро гирифтани ҷавонон аст.  Аз сӯйи дигар ба бовари ман  мавҷудияти чандин мушкилу печидагӣ  дар рӯзгори мардум, мисли зиёд шудани ҷинояткорӣ, ба гурӯҳҳои ғайриқонунӣ ҷалб шудани наврасону ҷавонон, ҷангҳои миёни ҷавонон, ба шаробу кадом маводи хуморовари дигар дода шудани қисме аз ҷавонон дар заминаи ҳамон бекории онҳо ба миён омадааст.  Ҳоло агар мо вобаста ба кору бекории ҷавонон миёни мардум пурсиш баргузор кунем, шояд боз ҳамон гурӯҳи ҷавонон ба ин назар бошанд, ки ҳоло ҷойи кор нест, маоши хуб нест ва барои ба кор даромадан ва маоши хуб ҳатман шиносу воситаву пулу пора лозим аст. Ман албатта комилан ҷой надоштани он чизҳоро ҳам инкор карда наметавонам ва ҳам тахмин мекунам, ки дар ҳамон пурсиш шояд мардум ҷавобҳои дигарро мисли “ҷойи кор нест, заводу фабрикаҳо кор намекунанд, барои пулёбӣ бояд фақат ба Русия рафт, дар ҳама ҷо воситаву шинос даркор аст, маоши медодаи коргоҳ барои роҳкиро намерасад…” пешниҳод мекунанд. Вале воқеъият чӣ аст? Кадом омил дар ин самт воқеъан ҳам таъсиргузор, ҳалкунанда ва муҳим аст? Оё ҷавонони мо ҳамин гуна талаботи зиёду барзиёд доранд, ки бо 700-800 сомонӣ онро қонеъ карда намешавад? Оё ҷавонони имрӯз чени 3 ё 4 ҳазор сомонӣ кору фаъолият карда метавонанд? Оё ҳамин ҷавонони дар кӯчаҳо бекор воқеан ҳам дар ба дари коргоҳу ширкату муассисот кор кофтанд ва пайдо накарданд? Оё воқеъан ҳам ягон агентии шуғл, идораи кадрҳо, маркази бозомӯзӣ ва ҳунармандӣ натавонист, ки талаботи ҳамин гурӯҳи ҷавонони ҳоло бекору оворагардро қонеъ кунад?   Дар муқобили ҳамаи ин саволҳои ҳанӯз беҷавоб акнун як саволи дигари муҳимтаре ба миён меояд, ки оё ҳамин ҷавонон худашон масъулияти кор, хоҳиши кор кардан ва меҳнати ҳалол карданро доранд ё не? Ин ҳамон суолест, ки ба он фақат бо як ҷумла ҷавоб гуфта  намешавад. Ва ҳам тамоми ҷавонони имрӯз ва мардуми бекор як хел хислату феълу завқу донишу савод надоранд.    

Читать далее →

Тазод (8)

Ҳамааш ба назари ман баъди он сар шуд, ки тамоми ҳавличаҳои пушт ва пеши биноҳои истиқоматии моро як вақт бо қарор ва супориш вайрон кардаву тамоми монеаву симхору девору симтурҳои гирду пеши хонаҳоро барчинданд. Аз як тараф аксарияти онҳо ҳамин гуна бунёд шуда буданд, ки дар баробари он ки фақат ба як оила хизмат мекарданд, боз ба ҳаракати мошинҳои ёрии таъҷиливу сухторхомӯшкунӣ халал мерасониданд ва ҳам шояд роҳи гузари мардумро баста буданд.

Ҳоло агар вақти фурӯши хона дар наздикиҳои хонаатон будани қаҳвахонаву ресторану мағозаву нуктаҳои дигари хизматрасонӣ авлавият дониста шаваду ба нархи хонаҳо андаке биафзояд, вақти дар ҳамин гуна нуқта зистан шахс дарк мекунад, ки айнан ҳамин чизҳо на авлавият, балки камбудии ҳамин хонаву бинои истиқоматӣ ҳастанд. Чаро? Мо ин навбат фақат як омилу як сабабу як мушкили ин гуна хонаҳоро мисол хоҳем овард.

Читать далее →

Тазод (7)

          Ҳамин андеша ким-кай — вақти тамошои як гузориши телевизионӣ дар зеҳнам пайдо шуда буд. Ҳамон вақте ки дар гузориш муаллиф мегуфт, ки дар ким-кадом маҳаллаи шаҳри Душанбе як сехи пинҳонии истеҳсоли машруботро ошкор кардаанд. Дар охири гузориш ҳамчунин гуфта шуд, ки ҳамаи он шишаҳои шароб ҳатман нест карда мешаванд. Вале ман ҳамчун бинанда, истеъмолкунанда ва як шаҳрванд (на чун муҳаррир, сармуҳаррир, Директори барномаҳои радио) тамоман аз он гузориш қаноатманд набудам. Ман албатта аз рӯйи таҷрибаву кору фаъолиятам медонам, ки ҳар як ҳамон гуна гузориш чандин карат бозбиниву таҳриру қайчӣ мешавад, вале дар ҳамин гуна гузоришҳо ва рейдҳо ман ҳамон пайёми асосӣ ва аз ҳама муҳимро намебинам ва намешунавам. Поёнтар хоҳам гуфт, ки чӣ пайём аст он?

Читать далее →

Қонуни авф. Ҷамоати Эсанбой ва шодии мардум

Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон дар бораи авф вобаста ба қонунигардонии мақоми ҳуқуқии шаҳрвандони хориҷӣ ва шахсони бешаҳрванде, ки ба таври ғайриқонунӣ дар ҳудуди Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор доранд, аз ҷониби Президенти кишвари мо 18-уми декабри соли 2019 таҳти рақами 1652 ба имзо расид. 

Аввалтар аз ҳама бояд дарк кард, ки худи АВФ дар ин қонун чӣ маънӣ ва мафҳум аст? Авф – ин аз ҷавобгарии маъмурӣ ва ҷиноятӣ озод кардани шаҳрвандони хориҷӣ ва шахсони  бешаҳрванди давлатҳои собиқ Иттиҳоди Шуравӣ барои риоя накардани тартиби истиқомат дар Тоҷикистон ва убури ғайриқонунии сарҳади давлатии Тоҷикистон аст. Иловатан тибқи ҳамин қонун шахсони мансабдор ва шаҳрвандони Тоҷикистон барои риоя накардани тартиби муқарраршудаи истиқомати шаҳрвандони хориҷӣ ва шахсони бешаҳрванд  ҷазо дода намешаванд.

Читать далее →

Як пора аз «Пресс Клуб» №100

Это ваш новый сайт? Войдите в систему, чтобы активировать функции администратора и закрыть это сообщение
Войти