Бо Субҳон

Ҳамон офтобе, ки ҳар саҳар нурашро аз роҳи тирезаҳои плостикии шишадору пардадори соҳибони манзили рӯ ба машриқ ба рӯйи онҳову рӯйи рахти хоби сафеду мулоими онҳо мерехт, аз пушт ҳамон чодари арӯсии модари ин ҷавонро, ки дар шаҳр акнун ҳам нақши шишаро иҷро мекунаду ҳам вазифаи пардаро, гӯё фақат ламс мекард. Нури офтоб аз як-ду роғи ин чодар-тиреза ворид шудаву гӯё аз оғози боз як рӯзи нав барои соҳибхона, ки мисли дигарон рахти хоби сафеду мулоим надошт, хабар медод.

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: бехона, бино, бинои баландошёна, дару тиреза, зани деҳотӣ, иҷора, навсохт, оила, сохтмон, шаб, ҳикояҳои Субҳон Ҷалилов | Leave a comment »

Ӯ то арӯс шудан дар бораи ин ҳама одату анъанаҳо фақат шунида буд. Тафсилоти беше надошт. Ва шояд барои он маълумоту иттилои беш надошт, ки духтари шаҳр ҳам, ки буд, он қадар ҳавасманди тамошои туйю чодари арусиву кадом анъанаҳои дигар набуд. Шояд кунҷков набуд, вагарна даҳҳо духтари ҳамсинфу ҳамкурсаш туй дошту ӯро чун дугонаву ҳамраҳи арӯс интихоб мекард. Ҳамон вақт метавонист шоҳиди ҳамаи ин анъанаҳои таги чодар ва рӯзи арӯсӣ шавад. Вале ба ҳамаи онҳо ҷавоби рад дода буд…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Санҷиш, УЗИ, анъана, дар, домоду арӯс, духтарча, тӯй, фарзанд, фарзандбезор, шир, ширфурӯш, ҳикояҳои Субҳон Ҷалилов | Leave a comment »

Ин деҳа аз деҳаҳои дигари атроф фарқи андаке дошт. Ҳамон фазо, ҳамон мардум, ҳамон кору бор ва ҳамон тарзу сатҳи зиндагӣ. Инҷо фақат ба назар чунин менамояд, ки ҳама чӣ дар ҳар куҷо бенизом хоб аст — дос дар кундаи дарахт, ароба паси девор, нардбон дар гӯшаи бом, табар дар мағзи кадом кундаи пир… Дар асл бошад, ҳама кор ва ҳар чизе, ки барои кору бори деҳа истифода мешавад, низому тартиби барои он мардум ошно, ҷойи муайян ва вақти истифода дорад. Ҳатто хари боркашу ҷилу тӯқумаш низ…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: акаву додар, бародарон, гандум, гурусна, деҳа, додар, ду фатир ва як алам, модар, назми ҷон, нафас, орди гандумӣ, табақ, хар, ҷустуҷӯ | Leave a comment »

(Хилватгаҳи ду гунаҳкор)

Фақат кофӣ буд, ки дару тирезаи ин хона кушода шавад. Гӯё банди дили ин ду меҳмон буд, ки кушода мегашт. Насими тирамоҳ бо панҷаи сарду шахшул он чеҳраҳои тарсхӯрдаро ламс мекард. Гӯё кадом паёму пайғомеро аз дуриҳо барои меҳмонони ин хона меовард. Оби чашм буд ё оби рӯ ва ё обрӯ, ки ҳамин ҷо сад карат бо роҳи ҷӯяҳои аз ғами зиндагӣ ва зистан пайдошуда поин метаровид. Накҳати гуворои фазои ин хона қариб ҳамеша ба ҳадди ифрот мерасид. Фурсати андак ҳоло нагузоштааст, ки фазои ошхона ғайри бӯйи ҳамин гулоби занона бо кадом бӯйи дигаре ошно шавад. Ҳамеша баъди ин вохӯриҳо ғайри он чизе, ки дар сарҳову дилҳо монда буд, як халта пур аз пӯчоқу қуттии ширинӣ, зарфҳои нӯшоба ва гоҳе пасмондаи сигору хокистари тамоку боқӣ мемонд…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: гул, гулдон, гунаҳкор, гуноҳкада, интернет, иҷора, марду зан, мулоқоти ошиқона, ошиқон, саҳифаҳои иҷтимоӣ, тарс, хилватгоҳ, хиёнат | Leave a comment »

Охирин рафтани он се пирамардро гӯё касе надида буд. Чун он мисли рафтану омаданҳои дигари маъмулиашон буд, касе ҷиддӣ ба он хира нашуд ва таваҷҷӯҳи аз ҳарвақта бештар накард. Ва баъди овоза шудани ин ҳодиса ҳам кам касон дуруст тахмин карда метавонистанд, ки ин се пирамард куҷо шуданд, чаро рафтаанд, кай бозмегарданд, чӣ онҳоро ба ин амали ғайриоддӣ таҳрик додааст?

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: асп, гум шудан, деҳа, зиндагӣ, муйсафедон, пешгӯйӣ, пирамард, пирӣ ва ҷавонӣ, сафар, хайёл, ҳиҷрат | Leave a comment »

Онро, ки мешавад додари кӯҳ гуфт, дар кӯҳистони тоҷик ҳама дорад. Ва ба ростӣ, ки дар баландӣ он фақат пасттар аст аз кӯҳ. Мисли он, ки додарҳо ба қаду баст аксаран андаке пасттаранд аз бародарони бузурги худ. Ва барои ҳар кӯҳистонии сарбаланд он мисли қуллаи кӯҳҳои атрофи деҳааш баланду устувор ва болояш чун болои минбарҳо, чун рӯйи саҳнаҳо ва чун миёнҷойи майдонҳо ҷойи сарфарозиву мояи ифтихор аст…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: бом, деҳа, дур аз Ватан, ишқи кӯдакӣ, кӯдакӣ, лӯхтак, муҳоҷир, ошиқиҳо, рӯйи бом, ситораҳо, ҷогаҳи рӯйи бом | Leave a comment »

Қисми зиёди меҳмонони ин толор онҳое ҳастанд, ки худи ин ҷой ва тартибу низоми дар ин мақом мавҷударо имрӯз бори аввал медиданду шоҳид мешуданд. Барои аксарият, ки занону духтарон буданд, ҳама чиз — сар аз либоси се тане, ки дар бари боло нишаста буданд, то посбонҳои рост истодаи бари поин ва минбарҳо барои сӯҳбати даъватшудаҳо мароқангез ва ҷолиб буд. Ба матни ҳалнома, ки судя қироат кард, ҳамагӣ бо диққат гӯш андохтанд. Муҳимтарин банди он, ки барои ҳама фаҳмо буд, ҳамин буд, ки «он зан ҳамроҳи ду фарзандаш дар ҳавлии собиқ ҳамсараш маскун шавад…’

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Маскун, зуроварӣ, кодекси оила, манзили зист, маскунсозӣ, никоҳ, такси, талоқ, ҷиноят, ҷудошавии оилаҳо | Leave a comment »

То ҳамон лаҳзае, ки дар метро ду ҷойи бар ба бар ғайриинтизор гӯё барои онҳо холӣ монд, онҳо ба ин ҳад наздик набуданд. Ҳамон рӯз бори аввал канори ҳам нишастанд ва атри бари якдигарро шамиданд. Бо як дидан мушкил буд тасаввури он, ки хаёлбофии кадоме рангинтар аст, аз дур қариб имкон надошт тахмини он ки бо рӯйи курсӣ афтидани ду ҷисм андешаву хаёлоти соҳибони он — ин ду мусофири акнун ҳамсоя то куҷоҳо парвоз дорад?!

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Истгоҳ, Менделсон, вохӯрӣ, маҳбас, метро, рашк, роҳ, сафар кардан, ҳикоя, ҷанҷол, ҷиноят | Leave a comment »

Гаҳвораи дасти ин духтарчаи деҳотии чашмсиёҳу зебо, ки аксаран бо ҳамон як либос ва дар зери ҳамон як дарахти чормағз гоҳ танҳову гоҳе бо дугонаҳои ҳамсояаш рӯзашро ба шом мебурд, аз гаҳворае, ки барои мисол худаш онҷо хобида буд, фарқ дошт. Тафовути асосии ин гаҳвора ҳамин буд, ки духтарак дар он ҳар нимарӯз ва шаб гӯё падарашро, ки аз кор монда шудааст, мехобонду алла мегуфт. Ҷойи хоби лӯхтаки худаш низ ҳамин гаҳвора буд. Бо вуҷуди аллаҳои пурҳасрату ширингуфтаҳои беҳисоб он «тифл»-и дар гаҳвораи на монанд ба кӯдакони деҳа ҳеҷ калон намешуд…

Бо ёди ту, эй падар, бубастам латта,

Бар шохи дарахти қоматат сурху кабуд…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: гаҳвора, деҳа, духтарак, меҳмон, мошин, муҳоҷир, некӣ ва бадӣ, падар, садама, чормағз, ҷазо, ҷарроҳӣ | Leave a comment »

Фақат ҳамин зан буд, ки камтарин ҳиссаи моҳиро дар сатилчае ба он мағоза меовард. Ӯ баъди он, ки як мошини бузурги пур аз моҳиро дар пушти ҳамон мағоза дид, дарк кард, ки маъмури онҷо, ки зоҳиран як ҷавони хушахлоқу хушлибос ва худотарсе буд, сирф аз дилсӯзӣ барои ӯ гузашт мекунад. Ё шояд ӯ дарк карда буд, ки рӯзгори ин оила ба пули он чанд дона моҳича вобаста аст. Аммо акнун чанде аст, ки як зани ғайритоҷик ба ҳайси маъмур онҷо кор мекунад ва ӯ на фақат моҳичаҳои овардаи ин занро намехарад, балки ҳатто бо тамасхур ба ӯ назар мекунаду ҳайронии таҳқиромезеро ба намоиш мегузорад. » А где сертификат качество?», «Они не ядовитые?»… Бозори дигар бояд ҷуставу пайдо кунад. Ё боз ба дари ҳамон ресторани шабона биравад? Ҳамон ҷое, ки на дар чеҳраи ошпазу муҳофизаш нур буду на дар дили маъмураш раҳм…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: бародарон, дарё, духтар, моҳигир, моҳӣ, радио ва телевизор, сенарияи филм, усто, шикор | Leave a comment »

Ризқе зи Худо агар ба шасти падар аст,

Ду тангаи меҳнатии дасти падар аст.

Ҳам боиси ифтихору ҳам Бурҷи Халиф

Ин бахти баланду боми пасти падар аст.

*******

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Падар, Файзобод, ота, падарам, сутуни хона, қиблагоҳ | Leave a comment »

Ӯ фикр намекард, ки ин деҳа аз сатҳи баҳр 1400 метр баланд аст. Фақат медонист, ки аз шаҳр қариб 50 км дуртар аст ва мардумонаш ангурпарваранду чорводор. Ҳар сол даҳҳо карат ҳамсояи дар ба девораш дар шаҳр дар мавсими ҷамъоварии ангур ӯро ба ҳамин деҳа даъват мекард, то барои худаш ангури тойифии хушмазза биёрад. Имрӯз бошад, фикр надошт, ки дар ҳоли ҳавои тафсони шаҳр дар ин деҳа ва атрофи он борони майда мерезад…

Бордони мошини Мерседес пур аз ангур шуд. Амаки Сафар дасту дили кушод дорад. Аз ангурҳои навъи дигар ҳам, ки дар миёни қаторҳо якто-нимто ҳаст, чанд хӯшаи калон канда, ба мошин гузошт. Ронанда, ки аз саховатмандии он марди деҳқон — падари ҳамсояаш, ҳатто ҳиҷолат ҳам кашида буд, ба худ фикр кард, ки имсол ҳатман дар мавсими нармкуни бехи ниҳолҳои ангур худаш чанд мардикорро инҷо меорад ва пули онҳоро пардохт мекунад. Ӯ аз нақли ҳамсояааш дар бораи қариб тамоми раванди парваришу ҷамъоварии ангур маълумот дошт ва медонист. Амаки Сафар ҳатто пул ҳам нагирифт, ки ӯ худро андаке роҳаттар эҳсос кунад…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Алмосӣ, Ангур, гунг, дарс, деҳот, духтари безабон, ишора, мошин, муноқишаи хонаводагӣ, муҳоҷират, панд, роҳ, ҳамсар, Ҷанҷоли оилавӣ | Leave a comment »

Инҷо барояш ҳам меҳроб асту ҳам минбар, ки ҳатто бештар аз вақту соати намозу ибодат ҳаминҷо аз Худову арвоҳи азизону шаҳидон, ки маконашон ҳамон гирду гӯшаи деҳа асту номҳояшонро аз модару модаркалонаш шунида буд, барои худаш мадад меҷӯсту барои писараш сиҳативу амону баракат. Ва аз он минбар, ки ними деҳа метофт, саду як насиҳату тавсияву таъкидро гӯё ба гӯши он азизи раҳдураш мегуфту мехонд…

— Оча, падарам маро фаромӯш кардааст- а?

— Не, бачам. Мардҳои ҳақиқӣ очаҳошонаву бачаҳошона фаромӯш намекунанд. Фаромӯш ҳам карда бошад, маро фаромӯш кардагист…

Filed under: Майдони бахс ва андешарони | Tagged: Модар, Ню Йорк, борон, деҳа, забони англисӣ, китоб, китобхона, очаву бача, писари раҳдур, тиреза, ятим | 1 Comment »